Küçükken bizim sokakta İhsan diye bir arkadaşımız vardı. Mahallede topu olan tek kişiydi. Etrafı kalabalık olurdu hep. İçimizden istediklerini seçerdi maç için istemediklerini oynatmazdı. Maçta kuralları o belirler, yediği golleri saymazdı. Oynarken topu birden eline alır, top biraz dinlensin derdi. Mızıkçıydı.
Ve kola kutusuyla maç yaptık bir gün...
Özgürce...
İhsan da topuyla kaldı öyle...