ütopik distopya
@belenusa
20 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Hayır, çocukluğum mutsuz geçti diyemem. Şımartıldım, yoksulluk nedir bilmedim. Ama hep bir bakışın ağırlığı oldu üzerimde. Muazzam bir şefkat, umut barındıran bir bakış. Ama beklentilerle dolu, ağır, yıpratıcı
Sayfa 50
Reklam
ve insanlar dağların yüksekliğini, denizlerin dev dalgalarını, nehirlerin geniş yataklarını, okyanusların enginliğini, hatta yıldızların yörüngelerini hayranlıkla izlerler, lakin kendilerini ihmal ederler ..
''Herkes her zaman haklı. Bense, hiçbir zaman.”
onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyeceğim.
Ne babam ne de annem böyle sık anardı tanrıyı; böyle sık, böyle candan, böyle yakın bir dost gibi.
Sayfa 5
Reklam