Ortadan kayboldum diye üzülenim olmaz. Bunu çok iyi biliyorum. Fakat tuhaf gelebilir belki, ama bu dünya bana yeterli geliyordu. Nedendir bilmem. Belki de ben ve esas kendim iki parça halinde çekişmelerimizi sürdürerek keyifli bir yaşam sürüyorduk, ondandır. Bunu da bilemiyorum.
Kış ne kadar sürecekti acaba? Uzun ve zorlu geçer, demişti yaşlı adam. Üstelik kış daha yeni başlamıştı. Gölgem o uzun kışı atlatabilecek miydi acaba? Hayır, esas ben darmadağın olan dengesiz yüreğimle kışı geçirebilecek miydim?