Dağ bile dağlığını tek başına yaşıyor neredeyse, görüp işiteni yok; kendini kendi onaylamak zorunda. Biz de, sessizliğimizle gitgide ona benziyoruz sanki; şeyi şeyle tanımladığımız yıllardan kalan sözcükler dilimizin ucunda buruk birer tat şimdi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hasan Ali Toptaş'ın üslubuna alışmam biraz zaman aldı. Sonradan anladım, kitabın ortalarına doğru. Her öyküde farklı duygular yaşadım. Beni içine çekti çoğu öykü, bazıları rüyama bile girdi. "Yabu" beni çok etkiledi, sonunu her ne kadar tahmin etsemde son sayfayı bir kaç kere okudum ve burukluğu üzerimden gitmedi. Sonra ki öyküye başlayamadım. Bence okunması gereken öykü kitaplarından biri.