Eveet, gelelim edebiyatımızdaki ilk yerli romanımız Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat'a.Bu kitap için ne desem bilemedim, duygularım darmadağın...Aslında iki sene önceden beri okuma listemde olan bir kitaptı,sonunda okumaya başladım.Kitabı okurken çok sinirlendiğim kısımlar oldu.Gencecik bir kızı, babası yaşında zengin adamla evlendirmeleri aslında beni sinir eden.Kızı kandırdılar ve daha birçok şey...Bu kitabı okuyunca beni anlarsınız, en az benim kadar kafayı yersiniz bence.Kitap bazı yabancı kelimeler içerse de çeviri notu sayesinde kitabı okumak güç olmadı,gayet akıcı bir kitaptı.Ben neredeyse ağlayacaktım, siz de bana katılmak isterseniz mendillerinizi alın yanınıza ve okumaya başlayın.Keyifli (mutsuz) okumalar~ :D
Çünkü insanın bir derdi olduğu vakitte güya dermanı çaresini bulacak gibi her kime ki karşısında tesadüf ederse hepsine derdini söylemek ister. Söyleyecek adam bulmadığı takdirde de kendi kendine yahut taşlara duvarlara söylemeye mecbur olur.