Beklentiyi yüksek tutmamalıydım.
3/10
SPOİLER İÇERİR.
Normalde bir dizinin filmin kitabı varsa kitabı tercih ederim ama bu seri hayal kırıklığı oldu.
İlk çıktığı sene dizisini izleyip fuarda kitabını almıştım ama yıllardır kitaplıkta çürüyordu. Hem diziden hem de kitaptan bolca spoiler içeren bir inceleme olacak lütfen ona göre okuyun.
Öncelikle kitap yarattığı distopyadan ziyade karakter ilişkileri üzerinde yoğunlaşıyor.
Dünya görevinin çok gizli olduğu söylenip duruyor ama fırlatma gemisine suçlular yüklenirken Bellamy elini kolunu sallayarak giriyor. Retina taraması, kart okutma, bir el izi vs hiçbir güvenlik önlemi yok. Onu da geçtim orada o kadar görevli var ama sanki görevleri çay çekirdek yapmakmış gibi sadece geyik yapıp sonra da çekiliyorlar. Bellamy görev için “Gizlilik güvenlikten daha ön planda” ve “Aceleye geldiği için” diyor ama yazar uydurduğu kılıfı iyi dikememiş çünkü Wells görevden haberi olunca kendini içeri tıktırıyor ve aylar geçiyor. Yani aceleyle 3-5 günde planlanan bir görev değil. Hem sözüm ona gizli bir görevi Bellamy’in rüşvetçi muhafız dahi biliyor.
Diğer bir saçmalık da Glass’ın onca muhafız arasından kaçabilmiş olması. Hadi kaçtı diyelim ve Luke’un dairesine ulaştı. O “Çok gizli” görev ortaya çıkmasın diye Glass’ı her yerde didik didik aramaları gerekirken kızın gitme potansiyeli en yüksek yer olan kendi evine bile zahmet edip bir muhafız yollamamışlar. Kız bir gece Luke’un yanında kalıp sonra annesinin evine gidiyor, uykuya dalıyor ve annesi geri döndüğünde yeni şansölyeyi ikna ettim artık affedildin diyor. En azından kitabı biraz daha inandırıcı kılmak için kızı muhafızlar yakalasaydı. Sonra politik sebeplerlerden ötürü şansölye onu idam etmekten vazgeçtiğini söylese ve “Çok gizli görev” hakkında konuşmamak üzere özgür bıraksa daha gerçekçi olurdu. O kadar gemiden
Bellamy'nin Ütopyası: Düzen mi, Distopya mı?Düşünce
Edward Bellamy’nin 1888 yılında kaleme aldığı Geriye Bakış (Looking Backward: 2000–1887), ilk bakışta Geç Viktorya Dönemi Amerikasının sınıfsal anksiyetelerine ve vahşi kapitalist üretim ilişkilerine getirilmiş safi bir alternatif düzen tasarımı gibi görünse de, alt metinlerinde barındırdığı ideolojik aygıtlar bakımından oldukça katmanlı bir felsefi/sosyolojik manifestodur. Julian West’in hipnotik bir uykuyla 19. yüzyılın rekabetçi kaosundan koparılıp 2000 yılının pürüzsüz Boston’ına uyandırılması, sadece edebi bir zaman yolculuğu teması değil; aynı zamanda Batı düşüncesinin aydınlanmacı, ilerlemeci ve pozitivist tarih anlayışının kurgusal bir doruk noktasıdır. Bellamy, endüstrileşmenin yarattığı toplumsal anomiyi ve yabancılaşmayı sağaltmak adına, seküler bir kurtuluş miti (eskatoloji) inşa eder. Ancak bu mit, insanlığı özgürleştirmekten ziyade, rasyonel bir makinenin kusursuz işleyen dişlileri haline getirmeyi amaçlayan teknokratik bir kolektivizmin provası niteliğindedir.
Romanda sunulan ve tüm toplumsal yapıyı dikey bir hiyerarşiyle organize eden "Endüstriyel Ordu" kavramı, Foucaultcu bir perspektifle ele alındığında, biyo-politik bir disiplin toplumunun en steril modellemesidir. Bellamy, serbest piyasanın yarattığı sömürüyü ve yıkıcı rekabeti ortadan kaldırırken, üretimin, dağıtımın ve hatta beşeri emeğin tamamen devletleştirildiği (Büyük Tröst) bir sistem kurar. Buradaki ironik ve demagojik kırılma tam olarak bu noktada başlar: Yazar, mülkiyet ilişkilerini radikal bir biçimde dönüştürerek kapitalizmi tasfiye ettiğini iddia etse de, aslında kapitalizmin en temel fetişi olan "endüstriyel verimlilik, büyüme ve makineleşme" mantığını mutlaklaştırır. Ortaya çıkan yapı, ortodoks bir sosyalizmden ziyade, devletin tek ve mutlak işveren haline geldiği, bürokratik
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Son 20 sayfasına kadar güzel bir şekilde akan ve bana pek çok şey katan, son 20 sayfada eyvah klişeye düştü dediğim ama son sayfalarda kendisini toplayan muazzam bir eser
Sonunda bitirdim dediğim oldukça sıkıcı ve hayal kırıklığına uğratan bir seriydi. Kitaplar diziyle kıyaslandığında çok çok çok kötülerdi. Bellamy ve Clarke’ın evcilik oynamasını okudum toplamda 4 kitapta. Kesinlikle başlanmamasını öneriyorum tamamen zaman kaybı bir seri. Yazmış olmak için yazılmış resmen son kitap özellikle.
Öncelikle Wells’in hem bilimkurgu yazınına hem de insanlığın ortak belleğine yaptığı katkılardan bahsetmek gerekir. Onun dönemine kadar gelen bilimsel romans külliyatında, Mary Shelley’in Frankenstein’ı gibi göz önüne çıkan çok az eser vardı. Zaman Makinesi‘nden önce “Rip Van Winkle” (Washington Irving) ve “Looking Backward” (Edward Bellamy) gibi zamanda yolculuk temalı eserler verilmiş olsa da bunlar hep baş karakterin uyuması ve başka bir çağda uyanması üzerindeydi. Ancak Wells bugün pek çok filme, kitaba, diziye ve oyuna konu olan ‘bilimsel yollarla zamanda yolculuk’ fikrini ilk kez ortaya atmış ve deyim yerindeyse tarihe adını altın harflerle kazımış oldu. Geleceğe Dönüş, Donnie Darko, Interstellar ve daha bir çok filmin; ayrıca 22.11.63 gibi değerli kitapların da bize kazandırılmasını, Wells’in bu yaratıcı hayal gücü ve kurgu yeteneğine borçluyuz. Yani bugün bilimkurgu yazınında elimizde olan kaynakların çoğunun fikir babası kendisi. Daha sonra kaleme alacağı ‘Görünmez Adam’ kitabıyla da görünmezlik fikrini ilk Platon ileri sürmüş olsa da o, bu olguyu ilk kez bilimsel yollarla açıklama çabası içine girmesiyle yapacağımız her övgüyü hak ediyor gibi görünüyor.
Kitaba gelecek olursak, zamanda yolculuk fikrini ele aldığı zamanlarda ne Einstein daha İzafiyet Teorisi’ni orta atmıştı ne de Kuantum Fiziği konuşuluyordu. Bu da Zaman Makinesi kitabını kendi çağının ötesine taşıyor. Wells’in üniversite yıllarında “Kronik Argonotlar” olarak adlandırdığı ilk taslaklarında, zamansal uzamda bir hareketliliğe rastlanmasa da sonraki yıllarda bu taslaktan yola çıkarak yazdığı ‘Zaman Makinesi’ eseri, adeta onun çıraklıktan ustalığa nasıl bir sıçrama gerçekleştirdiğini gözler önüne seriyor. Wells, kimyadan biyolojiye, sosyolojiden atropolojiye; hem doğa bilimlerindeki hem de sosyal
Geriye Bakış 2000’den 1887’ye, gerçek anlamda beğendiğim “ütopik” kurgulardan biri oldu. Kurgu demeyi de haksız bulsam da, İş Bankası Yayınları bu etiketi adı altında çıkarmayı uygun görmüş. Bu kurgu/suz eser, toplumların geleceği, varacağı yer ve diğer dinamiklerini işliyor. Askere gitmeden hemen önce okuduğumdan olsa gerek, aşırı ayrıntılı yorum yapamayacağım ne yazık ki… Söylenmesi gereken, zamanın çok ötesini öngörüp yazıldığı ve Edward Bellamy’nin hayal gücüne olan hayranlığınızı gizleyecek oluşumuz. Kitap kulübümüzle okuduğumuz eserlerdendi, severek okumuştuk. Tavsiye edilir.