Artık o karanlık koridorlar yok,korku dolu sınıflar yok,intikam dolu anılar yok,her şey tertemiz,her şey aydınlık,her şey rengarenk,her şey sana benziyor...
Neden Rüzgâr?Bütün sıkıntılarımı üzüntülerimle birlikte alıp götürsün diye mı?Öyleyse seninde adın deniz olsun bugün yüksek sesle söylemediğin her şey bir dalganın içine karışıp kıyıya vursun
Etiketleri sevmiyorum.Özellikle kendim secemediğim zaman.Isimlere takılıp kalmamalıyız diye düşünüyorum. Bu şekilde öldüğüm zaman kimse benim için üzülmez.Düşünsene,kim için üzülecekler?okyonus için mi?rüzgar için mi?yarın alacağım başka bir isim için mi?insanlar sürekli birşeylere fazla anlam yukleyip onlara bağlanıyor.Bu gecede burada rüzgârım yarın sizin için yok olacağım,yarın beni tanımıyor olacaksınız.Bu şekilde hiçbirşey olabiliyorum.Nerede doğduğunun kim olarak doğduğunun önemi yok.Dilim,dinim,ırkımın,bir anlami yok.Benim işte herkes kadar etten ve kemikten.Herkes ve hickimseyim