Sevdiği ölen ilk kadın ben değilim, yoldaşı ölen ilk devrimci ben değilim, arkadaşı ölen ilk dost da ben değilim. Ama gel gör ki, mümkün olmuyor. Ölümün sadece ölüm değil ki Sinança. Bağırsam, bağırsam. Bağırmak neyi halleder. Mümkünü yok, gitti gider...
Sinancığım gözlerinden öperim.
Yaşamak aslında hep bir borcu ödemek, eşitliği ve özgürlüğü bütün insanların hayatında kurabilmek içindir. Sorumluluktur hep yaşamak... Ancak gözlerini yummuş, acıları görmezden gelen insanlar kendileri için yaşarlar. Ezilenler için yaşamak ve onları sevmek, seni sevmek kadar kolay değil. İşte bu ağırıma gidiyor. Çıkamıyorum işin içinden...