" -Onbaşı! Büyük acı çektin. Ama dirlikte çekeceğin acılar bu kadarla kalmayacak, bunu bil! dedi.
Sonra başını göğe doğru kaldırdı. Gitgide ağırlaşan ve yavaşlayan bir sesle ilave etti:
-Bazen yanlış bir davranış büyük sonuçlar doğurabilir ve hayatın akışını, tamamiyle tersine çevirir. Ondan sonra da ölüme kadar yanıp yakılmak fayda etmez..."
Sevgi, kutsal ve sadık sevgi her şeye kadir değil midir? Ah, evet! Bu mezarda ne denli tutkulu, günahkâr, isyankâr bir yürek yatıyor olursa olsun, üzerinde yetişen çiçekler gene de masum gözleriyle uysal, sakin gözleriyle bakar bize: Yalnızca ebedi huzurdan, doğanın "kayıtsız", büyük huzurundan değil, ölümsüz barıştan, sonsuz yaşamdan da söz ederler...