damla sönmez
@bendamla
38 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
janos boka gözlerini sıraya dikmiş düşünüyordu. basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu: hayata dair, hani içinde hepimizin bazen kederli, bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair, bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu.
– yani, “dürüst bir arkadaşımızsın” dedin bana, buna çok sevindim. ama “her şeye rağmen” diye de eklemen bana çok acı verdi.
boka gülümsedi:
– bu konuda elimden bir şey gelmez dostum. bunun nedeni sensin. ama şimdi duygulanmanın ne yeri ve ne de sırası. gerii dön! sipere marş.
Boka akıllı bir çocuktu, ama insanların birbirinden farklı olduğunu, bu farklılıkların nedenlerini kavramak için acı çekmemiz gerektiğini henüz öğrenmemişti.