Alihan Adıgüzel
@bendenizdeli
Türk Dili ve edebiyatı bölümü mezunu ve eski türk dili bilim dalı yüksek lisans öğrencisi olduğumu söylemek isterim çünkü aşağıda yapacağım yorumlara yok "sen kimsin de bunun gibi yorumlar yapıyorsun?", "sen de herkes gibi kötü yorum yapmak için yorum yapıyorsun"… vb. şeyler denilmesin...
Ben hayatımda ilk kez bir kitabı yarım bırakmak zorunda kaldım ve beni buna mecbur ettiği için "Selin Solaris" han'fendiye teşekkürler dolu iyi dileklerimi iletmek isterim. Aslında bu kitaba ( 
Fantom Etkisi - Doğa Dönüyor) başlama amacım gençlik kitaplarının nasıl bir dile ve dünyaya sahip olduğunu görmekti... "Pişman oldum." desem yeridir. Yazarın oluşturduğu evren çok olmasa da güzel bir evren (79. Sayfaya kadar okudum.) ama Bir kitap, okuyucusuna zevk verirken çevrildiği ya da yazıldığı dile bir şeyler katmalı. Mesela Türkçesi varken yabancı bir kelime kullanılmamalı ya da mantık hataları bulunmamalı. Mantık hatası derken biri birinin çocuğuyken diğerinin dedesi olması gibi bir mantık hatası değil. -Ki bu mazur görülebilir hatta hikayenin derinliği açısından bir tercih denebilir.- Hava, etki gibi kelimeler varken aura kelimesinin kullanılması yazar tercihi değil yazar kendini bilmezliği olarak açıklanabilir. Yazar dilin askeridir, eğer o da ihanet ederse dil yok olur. Dil yok olursa ırk yok olur. Irk yok olursa o kitabın bir anlamı kalmaz. Tabi yazarlar kadar yayınevlerinin de suçu var. Çünkü bu hiç düşünülmeden yazdığına kanaat getirdiğim kitapların son okumalarını liseli çocuklara yaptırıyor. Üzülmekten başka çare yok...
Umarım okurken irite olduğum bu güzeller güzeli kitabın devamı şahanedir. Temennim bu yönde... Çünkü benim daha okuyamadığım kitabın ikinci serisi çıkmış. Umarım iyidir...
Yazarın, yazarlığa devam edecekse daha güzel ve mantık çerçevesi içinde yazmasını isterdim.
Fantom Etkisi - Doğa Dönüyor) başlama amacım gençlik kitaplarının nasıl bir dile ve dünyaya sahip olduğunu görmekti... "Pişman oldum." desem yeridir. Yazarın oluşturduğu evren çok olmasa da güzel bir evren (79. Sayfaya kadar okudum.) ama Bir kitap, okuyucusuna zevk verirken çevrildiği ya da yazıldığı dile bir şeyler katmalı. Mesela Türkçesi varken yabancı bir kelime kullanılmamalı ya da mantık hataları bulunmamalı. Mantık hatası derken biri birinin çocuğuyken diğerinin dedesi olması gibi bir mantık hatası değil. -Ki bu mazur görülebilir hatta hikayenin derinliği açısından bir tercih denebilir.- Hava, etki gibi kelimeler varken aura kelimesinin kullanılması yazar tercihi değil yazar kendini bilmezliği olarak açıklanabilir. Yazar dilin askeridir, eğer o da ihanet ederse dil yok olur. Dil yok olursa ırk yok olur. Irk yok olursa o kitabın bir anlamı kalmaz. Tabi yazarlar kadar yayınevlerinin de suçu var. Çünkü bu hiç düşünülmeden yazdığına kanaat getirdiğim kitapların son okumalarını liseli çocuklara yaptırıyor. Üzülmekten başka çare yok...
Umarım okurken irite olduğum bu güzeller güzeli kitabın devamı şahanedir. Temennim bu yönde... Çünkü benim daha okuyamadığım kitabın ikinci serisi çıkmış. Umarım iyidir...
Yazarın, yazarlığa devam edecekse daha güzel ve mantık çerçevesi içinde yazmasını isterdim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öncelikle kitabın konusunun güzel olduğunu söylemeliyim. Hikâye feminizmin kötüye kullanılışı sonucu, "kadın erkekten üstündür" düşüncesinin hakim olduğu bir distopya'da geçiyor. Ve ana karakter Medida'nın başından geçenleri okuyoruz.
Hikayede bazen fiiller örneğin "fişi aldı, prize soktu, makinayı çalıştırdı... Etti yaptı kıldı" gibi çok fazla tekrara düşmüş. Bu da okumayı zorlaştırıyor. Fiiller hakkında bir de aynı fiil peşpeşe, örnek olarak "bardağı aldı, masaya koydu, bakışlarını koydu, ruhunu koydu... gibi giden bir cümle" 3-5 kere tekrar ediliyor. Bu şiirsel bir tavır. Güzel olabilir. Ama bir distopik hikayede şiirsel bir tavır görmek okurken o distopyadan çıkarıyor ve hikayeye olan odak kayboluyor.
Karakterlerin diyalogları arada çok sığlaşıyor ve bu da çok kötü bir tiyatro seyrediyornuş hissi veriyor. Özellikle Medida ve annesi arasındaki diyalogları okurken şizofrenik bir diyalog gibi oluyor. Medida'nın annesi hakkında düşüncem onun ruhsal hasta olduğu yönünde. Tabi öyle bir distopya'da ruhsal sağlığı korumak zor olabilir.
Bazı sahneler çok kötü bir Yeşilçam filmi edasında bazılarıysa japon animesi kıvamında.
Hikâyenin genelinde olmasa da bir yerinde (1-2 sayfa kadarlık bir kısım) smut türü bir an oluyor. Tabi bu türün sevenleri var. Ama bana o andaki iticilik hissinin gelmesi iki çocuğun (en fazla 17-19 yaşlarındalardır) aileleri yan odadayken birbirlerini öpmesi.. buna belki normal denebilir. Ama asıl kötü taraf çocuklardan birinin annesi odaya girmesi ve bu manzara karşısında özür dilemesi ve "isterseniz hemen çıkarım " demesi. Bu biraz bana ahlaki çöküşü simgeliyor gibi geldi. yazar belki de bunu bilerek yapmış olabilir. Ama uygunsuz bir an..
Bazı benzetmeler eksik kalmış daha doğrusu yukarıda da dediğim gibi çok şiirsel kalmış. Mesela; kafasına inen
"Buzun ve tuzun rotası" benim hayatım açısından bir devrim niteliği taşıyor. Çünkü bu kitabı okumadan önce bir kitabın korku öğelerini barındırabileceğini düşünmüyordum. Barındırabilse bile bunun okuru değil korkutabileceğini tedirgin edebileceğin bile düşünmüyordum. Ne de olsa görsel birşey değildi...
Bu kitapla, okurken tedirgin olmanın korkmanın ne olduğunu öğrenmiş oldum...
Jose Luis zarate, iyi bir yazar olduğunu öğrendim.
Güzel bir kitap. Anlatımı betimlemesi ve diyaloglar gayet iyi ama ilk üçlemeye nazaran konu bakımından biraz yavan kalmış diyebilirim. Daha doğrusu ilk üç kitap biraz daha Cozmer evreninin felsefesine yönelikti. Bu kitap ise biraz daha olay akışı üzerine odaklı. 
Sissoylu - Kanun Alaşımı iyi bir yazarın kitabı.
Sissoylu - Kanun Alaşımı iyi bir yazarın kitabı.
Yerdeniz serisi çok güzel bir seri. Okurken sanki biraz felsefi bir eser okuyormuşum gibi geliyor. Bazı yerlerde bu kitap serisi ile ilgili okuduğum kadarıyla Harry Potter yazaranın Yerdeniz evreninde esinlenerek Harry Potter evrenini oluşturmuş. Olası gibi geliyor. Yani en azından yerdenizin birinci kitabı için bu geçerli. Kısmen büyücülük okulunda geçen bir hikaye. Bu kitap için yaptığım tek hata, sissoylu serisinin arasında okumuş olmam oldu. Çünkü Sissoylu, ayrıntılı bir eser. Karakterlerin duyguları, hareketleri ve istekleri hakkında daha ayrıntılı. Yerdeniz ise daha flu bir eser. Büyü gibi. Anlaşılması biraz ağır. Bir konu hakkında ilerlerken yazar o konuyu biraz hızlı geçebiliyor. Keşke bu hatayı yapmasaydim. Belki biraz zaman geçtikten sonra baştan bu seriye başlayıp okuyabilirim. Arasına başka bir kitap koymadan. Bir solukta bitirmelik... Güzel bir hikaye büyücülüğün büyüleyici dünyası. Çevik atmacayla samimiyet kuruyorum her kitapta. Animasyon filmi de var yerdenizin ama o Yerdeniz öyküsünün filme çevrilişi olmalı. O kitabı okuyunca bunu anlayacağız.
