Yahya çoğu vakit sakin, düşünceli ve sessiz; Süleyman fevri, gözü kara... Yahya sükûtsa Süleyman söz, Yahya bâtınsa Süleyman zâhir, Yahya sırsa Süleyman aşikâr, Yahya gönülde Süleyman akıl... Yahya kolay kavrıyor çok düşünüyor, Hayrettin Efendi'nin söylediği ayetleri neredeyse ilk kere de hıfzediyor, Süleyman bir cengâver gibi, doğuştan bilir gibi elindeki tahta kılıcı sallıyor. Sanki tam ediyorlardı birbirlerini.