Mustafa Demir
@benggmir
4 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Bir suçu oluşturan etmenlerin içinde yer alan toplum, kendi elleriyle yarattığı bir mahkumu aynı coşkuyla esir ederken, giyotinin soğuk ve keskin işlevini yozlaşmışlığından alır. ''Son arzunuz nedir?'' sorusuyla, kendisini rahatlatmaya çalışırken hala kendi eserine bir üst bakış ve son arzusunu karşılama yetisine sahip olma gücünü kendine atfeder, tabiri caizse kendisini tanrılaştırır. Suçlu ya da suçsuz bir mahkumun idamını isterken, toplum bilinci kendi ellerindeki kanı nasıl fark edecektir? Giyotin sehpasında bir yaşama, katıla katıla gülmek; coşkuyla dans etmek... Bir toplum böylece yaşayamadan ölür işte, kanayan yarasında oluk oluk akanı görmek yerine, bir ötekinin kanıyla doyurur ruhunu.
Reklam
Bay Meursault, sadece kendisine değil birçok okura da yabancı gelmiş olabilir; ta ki herkes içinde bir nebze yabancı taşıdığını farkedene kadar. Eyleme geçene kadar, her benlik mutlaka bir şeyleri öldürür.
Oscar Wilde ve ötekisi*Edebiyat
Içe dönme isteğini ve arzusunu bazen dışta bulabilirsiniz, bulduğunuz şey sizi memnun ettiği kadar sonsuza tabii tutmak da ister ancak, dürüst olmanız beklendiğinde portrenize birkaç kesik atmak zorunda kalabilirsiniz.