“ Bir çocuk padişahın yaratıcı otorite boşluğu, savaşlarda alınan mağlubiyetler, 17. yüzyılın kronikleşmiş mali buhranları gibi sebepler sistemi kilitlediğinde, iktidarda tekelleşmiş bir kişi ya da grubu alaşağı etmenin kurumsal yöntemleri olmadığına göre, geriye yeniçeri ve ulema gibi grupların insiyatifi eline almasından başka bir şey kalmıyor.”