Meryem Yiğit
@bennmery
Kafamda bir çocuk var meraksız, iç alemim oyuncaktan farksız.
163 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Her bunalımda bir çürüme yaşar belki de insan; ama sonrasında neye dönüşeceğini kim bilebilir. Hayat bunalımlardan ibarettir kimi çıkmasını bilir, kimi kaybolmayı iyi bilir. Hayat demek anlam mı demektir yoksa manasız bir yolculuk mudur? İnsan başlı başına kaos mudur? Yoksa hayatın bir oyunu mu? Her sözünde kendinizi yeniden bulduğunuz bir kitap daha. Bu kitabı anlatamam, bir karmaşanın icerisinde kaybolup gidiyorsunuz, kelimeler arasinda yok oluyorsunuz, hayatın her an çürumekte olduğunu ve insanın yok olduğunu görüyorsunuz. Ve sonuc olarak Cioran ve insanda yaşattığı bunalımlar...
Reklam
Şeker Portakalını on iki günde yazdığını söyleyen yazar, 'Ama onu yirmi yıldan fazla taşıdım yüreğimde,' der. 7'den 70'e herkesin dilinde olan bu romanı malesef her yürek taşıyamaz,
12 yaşında okuduğumda Zeze bana komik gelmişti bende çocuktum anlamamıştım söylediklerini, bir çocuk nasıl büyük adam gibi konuşabilir demiştim, bir çocuğun nasıl bu kadar derdi olabilirdi ki, bir çocuğun çikolatadan , parktan daha büyük nasıl bir derdi olabilirdi ? Nereden bilebilirdim bu yaşımda Zeze ile birlikte bir kez daha büyüyeceğimi, o sözlerin yüzüme çarpacağını, hayatımın gerçeklerini bir kez daha Zeze'den duyacağımı, bunların başıma geleceğini bilsem öyle konuşurmuydum hiç...
Çocukluğumda yaşadığım ama adını koyamadığım tüm duygularımı, Zeze'nin cesur dünyasıyla bir kez daha yaşıyorum. Bir çocuk ve baba ilişkisi, bir çocuk ve hayat algısı, bir çocuk ve kırgınlıklar. Zeze benim için sadece bir çocuk değildi, Zeze dile getirmekten korktuğum duygularımdı.
Benim bu romanı yüreğimde taşıyacak cesaretim yok, umarım sizler taşıyabilirsiniz.
Bir insanın hayvana dönüşmesinin izini sürmek
"Vahşi bir varlık olmanın nasıl bir his olduğunu bilmek istiyorum" cümlesi ile Foster bir maceraya sürüklüyor bizi. Hayvan olmak nasıldır? Öze dönüş nedir? Biz nerede hata yaptık? Bizi hayvanlardan ayıran ne? Evcilleşmenin sonu ne? gibi birçok soruya cevap verirken sizi eğlenceli bir maceraya götürüyor.
Ve böylece "doğaya dönüş" yolculuğu başlıyor ve aklıma direk şu söz geliyor. "insanın ne olduğunu hatırlayabileceği bir yere gidebilmesi için insanın ne olduğunu unutturan şeylere ihtiyacı var". Hayvan olmanın doğasını keşfederek, evcilleşerek kaybettiğimiz vahşiliğimizi ya da inkar ettiğimiz vahşiliğimizin özünü bize tekrar hatırlatıyor.
Dikkat; hayalperest bir film yapmak tehlikeli bir araştırmadır.
Yaşam bir film şeridi gibi geçip giderken durduğumuz durakların ne kadar farkındayız? Yaşamımız bir başkasının hayatına dokunuyor mu sorusunu sormayalı ne kadar oldu?
Bu kitapla sinema dersinde tanıştım finalde çıkacak bir soru için okumaya başladım ama farkında olmadan hayatımın cevaplarını almaya başladım. Kısacık bir kitap size hayatınızın sadece bir film şeridinden ibaret olmadığını gösteriyor. Film yapmak hayata anlam katmaktır, görünmeyeni göstermek gizli olanı açığa çıkarmaktır, film yapmak bilinmeyene yolculuk yapmaktır bu yolculukta kaybolmak, keşfetmek, yeni hayatlar tanımak ve kendi hayatına yeni heyecanlar katmaktır.
Hayat basit bir serüven değildir. Hayatınız bir film serüvenidir, bir başkasının filminde oynamayın kendi filminizi kendiniz yazın ve yönetin. Ve filminiz tek bir tür olmasın ara sıra aksiyonu, gerilimi, dramı eksik etmeyin.
Doğmuş Olmayı Unutmak
Ve insan yaratıldı. Allah insanı yarattığında melekler yeryüzünde kan dökecek bir halifemi yaratacaksın diye sordu... Kabil kardeşi Habil’i kıskançlık uğruna yok etti... Ve aradan milyonlarca sene geçti ama insan denen meçhul yine bozgunculuk yapmaya, kan dökmeye, devam etti. Her şey bu kadar hızla ilerlerken insan bir türlü ilerleyemedi.
Bu kitap insanın doğmuş olduğunu unuttuğunu ve ölümü beklerken dünyayla zaman doldurduğunu gözler önüne sermekte. Ve şu cümle benim için bu kitabın ve yaşamın özeti. ‘her şey olma duygusu ve hiçbir şey olmamanın gerçekliği’.
Reklam