“ insan kendi varlığını her gün biraz daha az kusursuz bir heykele benzetmek için boşuna gayret harcıyor. İçi bir zafer vehmi ile kabarırken, kaderin İblisce kahkahası elinden çekicinin düşürürüveriyor. İradenin kazandığı zaferler kardan bir heykel kadar fani. Prata‘dan İsa’ya kadar bütün devler ergeç tasviye edilmiştir. Yarattığınız heykel sizden başka hayranı olmayan bir kukla. En küçük dalgınlık yılların emeğini yok etmeye kadir.