Bir keresinde "Çok çabuk güveniyorsun herkese" demişti, "Şunu unutma! Bazen insanlar bize sadece görmemiz gerektiği kadarını gösterirler. İnsanın esas mahareti de budur. Sanat bir duygunun özünü saklamaz, örtmez ama insan öyle değildir. İnsan kabahatini ve karanlığını örten, saklayandır. "
Canım acımamış gibi sevmeye devam edecektim, çünkü birini çok sevmenin her zaman ödenmesi gereken bir bedeli vardı ve hayat ne olursa olsun bu bedeli ödetmek için ısrarcıydı.
"Elbette dönüştüm, zaman dönüştürür, değiştirir. Bir an önce ben hiçbir şeyden korkmam diyen, bir an sonra korkudan küle dönüşür. Nice güzel ben âşık olmam der de, ne âşık olması, aşk olur da çölde kuma dönüşür. Mutluluk bir kıvılcımla tükenir, acı bir tebessümle diner. İnsan değişmem dedikçe değişerek insana dönüşür. "