berAY
@berays
İstanbul
1 Ocak
7 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
“Hayatın tamamı, en minik sineğinden Vücut Bulma gizemine dek hayattaki her şey beni kaygılandırıyor: Bana her şey, özellikle de kendim anlaşılmaz geliyorum; hayatın tamamı vebaymış gibi geliyor bana, bilhassa da kendim vebaymışım gibi. Acım engin, sınır tanımıyor; onu sadece göklerdeki Tanrı biliyor, ancak O bana merhamet etmek istemiyor” ve günlük şöyle devam etmektedir: “Gençliğin güç ve cesaretini O’na isyanla çarçur ettiğinde, ne kadar acı çekmen gerekeceğini hiçbir şekilde bilmezsin; ardından, takatsiz ve bozgun görmüş o halinle, yıkılmış diyarlardan, mahvolmuş bölgelerden geçe geçe geri çekilmeye başlaman gerekir,
etrafın bozgunlarla, yakılmış kentlerle kaplıdır; hüsrana uğramış umutlarından enkaz tüter, çevren yağmalanmış servet ve boynu bükük enginlikle sarılıdır. Ağır bir geri çekilmedir bu, tıpkı talihsiz bir yıl gibidir, sonsuzluk kadar uzundur ve topyekûn ve
mütemadi bir iç çekişle kesintiye uğrar durur: ‘Ah! Bu günlerin bezginliği
Sayfa 56
Dün içimde nedensiz bir umut vardı. Ailevi durumumun düzeleceğine dair umudum yoktu. Kalbimde bir umut vardı sadece:
umut. Önceden belli bir umudum olmaksızın umamayacağımı düşünüyordum: Dün ise içimde aniden bambaşka bir umut filizlendi.
Kalbimde bu umut vardı. Kısa sürdü ama güzeldi. Mesela bugün kalbimde bu umut yok artık. Bu umudu öylesine inkâr etmiştim ki.
Bu sebepsiz umut aslen bir dolu şey içeriyor: Geleceği de. Geleceği de kapsayan bir umuttu. En nihayetinde hayat olan bir gelecekti
bu. Bir geleceğin mevcudiyeti vardı. Hissettiklerimi dile dökmem kolay değil. Önceden gelecek beni korkutuyordu çünkü onu şimdinin tekrarı olarak görüyordum. Dün bu olumsuz hissi duymadım:
Ulaşmam gereken aşamaları kendime dayatmıyor, bunlara saplanıp kalmıyordum: Olup bitebileceklerin ucu açıktı, inanabilirim gibi geliyordu bana. Ufuklara takılı kalmadan, ucu açık bir durum mahiyetinde bir gelecek olabilirdi. Umut açılıyordu ve bu, yeni bir
yaşama kavuşmak gibi bir şeydi.”
“Anlaşıldığımı hissettiğimde, kendimi kötü hissetmez oldum. Hastalığımı tamamen insani bir olay olarak değerlendirmemin bana yardımı dokundu. Bir başkasının beni insani açıdan anlamasının bana çok çok yardımı dokundu. Kendimi yalnız hissetmiyorum. Sadece sizin yardımınızla dayanmayı başarabiliyorum. Şu yaşadıklarım bir macera olarak tanımlanabilir
Sayfa 53