Berfin Aslan
@berfin314
Reklam
Amok şöyle bir şey; Bir Malezyalı, son derece sade, son derece iyiliksever bir insanın içkisini içiyor... orada öyle oturuyor, duygusuz, umursamaz, donuk...tıpkı benim odamda oturduğum gibi...ve birden ayağa fırlıyor, hançerini kapıyor ve sokağa koşuyor... dosdoğru koşuyor, hep dosdoğru... nereye olduğunu bilmeden. Yolda karşısına ne çıkarsa çıksın, insan, hayvan, hançeriyle vurup yere seriyor ve kan sarhoşluğu onu daha da öfkelendiriyor... Koşan adamın ağzından köpükler saçılıyor, delirmiş gibi uluyor... ama koşmaya devam ediyor, koşuyor, koşuyor, artık ne sağa bakıyor ne sola, duruyor, sadece tiz çığlığı ile elindeki hançeriyle öyle korkunç bir halde ileriye koşmaya devam ediyor... Köydeki insanlar bir Amok Koşucusunu hiçbir gücün durduramayacağını bilirler... onun koşarak gelmekte olduğunu gördüklerinde herkesi uyarmak için bağırırlar. 'Amok! Amok!' ve herkes kaçışır. ama o koşmaya devam eder, hiçbir şey duymaz, sürekli koşar, hiçbir şey görmez, karşısına çıkan her şeyi yere yıkar... ta ki biri onu kuduz bir köpek gibi vurup yere serene ya da kendiliğinden köpükler içinde yere yıkılana kadar...
"Sen insanlara olan güvenimi yitirmedin, onları çaldın."
Aynı adalete olan inancımın çalınması gibi.
Reklam