Yaşama zamanının yokluğunda, kayıp zamanı, yani çalışmanın ziyan ettiği hayatı telafi eden tek şey paradır. Oturduğumuz evler, sürdüğümüz konforlu arabalar, gidebildiğimiz lokanta ve eğlence mekanları, aldığımız ıvır zıvır, çalışma köleliğimizi meşrulaştırır. Ama ya onlar da ruhumuzdaki sızıyı dindirmiyorsa?
Yapmanız gereken şey çocuğunuzu öğrenmeye, keşfetmeye iten güdünün ne olduğunu anlamaya çalışarak, hızla gelişen beyinsel aktivitelerini neşeli öğrenme deneyimlerine dönüştürecek şekilde onu tatmin etmektir.
Tüm çocuklar biri tarafından yönlendirilir. Eğer ebeveynleri olarak sizler çocuğunuzun birincil rehberleri değilseniz o zaman bu rolü diğer bireyler ve etkiler üstlenecektir: okul, medya, kültür, diğer yetişkinler ya da kendi rehberliklerini başka birinden alan yaşıtları.