Berfin Yüksel
@berfiny1
Reklam
9/10
Beğendi
·2023 97. kitabı
2023’ün bitmesine günler kala beni bu kadar sarsacağını düşünmeden okudum sütçüyü. Ve açık ara farkla bu yılın en sarsıcı kitabı oldu benim için. Kitabı okumaya niyet edenler için naçizane tavsiyem sindire sindire okursanız kitap daha manalı olacaktır.
.
Kitap Kuzey İrlanda’nın mezhep çatışmalarının gölgesinde yaşanan toplumsal buhranları ve daha özelde ise bir taciz olayını anlatıyor. Kitapta kimsenin adı yok, herkes küçük kız kardeş, üçüncü enişte, tabletçi kız vb. isimlerle anılıyor. Anlatıcı Sütçü kod adlı (ki sütçü değil) evli bir adamın sistematik, planlı, sinsi tacizlerine maruz kalıyor. Bunu öyle güzel aktarıyor ki yazar biz de anlatıcı ile birlikte adım adım o gerilimi hissediyoruz. Tüm bunlar tekinsiz bir ülke ortamında gerçekleşiyor. Kutuplaşan, terörize edilen, ajanlaştırılan bir toplumu, böyle bir toplumda çatışmanın her iki tarafının da kötülükte yarışmasını, toplumun kötülüğe adapte oluşunu, mağdur toplumun yeri gelince siyasi aktörlerden daha çok kötüleşebildiğini, sen ne kadar normal olursan ol çoğunluklar arasında anormal olmaktan kurtulamadığını ürpererek okudum.
.
Kötülüğe maruz kalan bir toplum ayrıştırıcılık tuzağına düştükten sonra sistemin kendisinden öte bir kötülüğe erişiyorsa o toplum özünde iyidir diyebilir miyiz? Bu durumda toplum kötülüğe sürüklenmiş mi oluyor yoksa içindeki kötüyü açığa çıkarmak için bir bahaneyi mi bekliyor?
.
Tacizi görmezden gelen, mağduru şeytanlaştıran bir toplum tacizciden daha tehlikeli değil midir? Kafamda sorular sorular…
.
İster gerçeklere dayalı kurgu olarak görelim ister bir distopya. Sütçü bence herkesin hayatının bir döneminde muhakkak okuması gereken bir kitap bence.
9/10
Beğendi
·2023 94. kitabı
Ben ne okudum böyle diye diye bitirdiğim bir kitap oldu. Başlamadan belirteyim, okuduğum ilk Upton Sinclair kitabı. Yazarı okumaya Kömür Kralı ile başladım ve devamı gelecek.
.
Kömür madenleri sahibi bir babanın oğlu olan Hal, Joe Smith takma adıyla sosyolojik gözlemler yapmak için bir maden ocağında çalışmaya başlar. Gözlem için girdiği madende şahit olduğu insanlık dışı çalışma şartları onu büyük bir grevin liderine dönüştürür.
Kitap daha ilk satırlardan Zola’nın Germinal’ini hatırlattı. Hatta Germinal’in Amerika paralel evreni diyebilirim. Zola’nın evreninden farklı olarak Kömür Kralı göçmen işçi sorununu, dünyanın belki de en büyük utanç kaynağı köleliği de yüreğimize saplıyor.
Güvenlik önlemlerinin bile isteye yok sayılması, hiçbir hakka sahip olmayan işçilerin örgütlenmesine engel olmak için baskıyı daha da arttıran düzen, üst- orta sınıfın kasıtlı kayıtsızlığı, ezilenlerin cumhuriyetinde yine “en” ezilen olarak kadınları görüyor olmak zorladı ve tetikledi beni.
.
Okuduğum en güzel toplumcu-gerçekçi kitaplardan biriydi. Yazar kitabı yazarken defalarca madene gidip gözlem yapma şansına erişmiş. Kitabı bu kadar gerçek yapan belki de budur. Karakterlerin ete kemiğe bürünmesini sağlayan, tümünün dönüşüm sürecine bizi dahil eden sert ama çok değerli bir kitaptı.
.
“Bazen sabahleyin gidip de ocağın ağzında durmak ve haykırmak istiyorum: Geri dönün! Hemen bugün kanyona inin! Gerekirse açlık çekin, gerekirse dilenin, yeter ki kömür madenciliğinden başka bir iş bulun.”
