nur
@bergamott
“ama bu kelimeler, üzüntümüzün derinliğini ifade edebilir mi?”
51 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
“Ne yapacağımı bilmiyorum" dedim. "Daha yıllarca yaşamam gerekiyor, bunu nasıl becereceğimi bilmiyorum.”
“Neden böyle davrandığımı, neden onu görmek istemediğimi size açıklayabilmem gerekirdi, ama açıklayamıyorum işte. Birtakım şeyler açık, sanırım. Utanıyordum falan. Ayrıca darılmış, yılgınlığa uğramıştım herhalde. Bütün gerekçelerim ve duygularım bunlardı, aslında pek fazla akıl yürütmüyor, bir şey de hissetmiyordum ya. Artık hiçbir şey o kadar önemli görünmüyordu. Asıl önemli olan, acıdan uzak durmak gibi geliyordu. Görüşmenin bir yararı yoktu. Yalnızdım. Zaten her zaman yalnızdım. Bir süre onunla birlikteyken yalnız değilmişim gibi davranmıştım, ama öyleydim. Ve sonunda bunu ona da kanıtlamış, ötekiler gibi Natalie'yi de bana sırt çevirmeye mecbur etmiştim. Gerçekten önemi yoktu bunun. Yalnız mıydım, pekala o zaman rol yapacağıma bunu kabullenirdim daha iyiydi. Böyle bir topluma uyum sağlayamamış biriydim. Birinin benden hoşlanmasını beklemek aptallıktı. Hem benim neyimden hoşlanacaklardı ki? Koca beynimden mi? Sarsıntıya uğramış şu gösterişli, koca beynimden mi? Beyinden kimse hoşlanmaz. Beyin çok çirkin bir şey. Kimileri, tereyağında kızarmış beyinden hoşlanırmış, ama bundan hoşlanan bir Amerikalıya pek rastlanmaz.”
“Yaşamın anlamı nedir diye sorular sormanın bir yararı olmadığına karar verdik; çünkü yaşam bir yanıt değil, bir sorudur ve yaşamın yanıtı siz, kendinizsinizdir.”
“Tekrar güldü ve bana baktı. Sadece bir saniye. Ama baktı ve gördü. Kendisinin neye benzediğini görmek için bakmıyordu bana, benim neye benzediğimi görmek için bakıyordu. Benim için son derece sıradışı bir şeydi bu.”