bu kitapta ağlayacağımı düşünmemiştim oysa ki her şey çok güzel gidiyordu, savaş işte böyle bir şey. ne olduğunu anlamadan tepe taklak olan bi hayattan geride kalan kırıntılarla yaşamaya devam etmeye çalışmak gibi.
kitap çok güzeldi, ingilterede savaş zamanı savaş muhabiri olacağını zannederek işe başvuran bir kadının yanlışlıkla bir kadın dergisinde mektup daktilolama işine girmesi ve olaylar. bayan bird köşesine umutsuzca tavsiye isteyen mektuplar gönderen insanlara yardımcı oluyor
çok tatlı arkadaşları var. hepsiyle hikayeleri çok özel. geceleri de itfaiye istasyonunda çalışıyor. bombaların üstlerine yağdığı zamanlarda küçük ve sıcak bi aile olarak birbirlerine tutunmaya çalışan insanların hikayesiydi. güzeldi. keşke dizisi filmi çıksa. devam kitabı varmış galiba, bakayım.
Elimi tutar ve her şeyin yoluna gireceğini söylerdi. Öyle olmayacağını bilsem de bunu ondan duymak istedim. Sesi, kibirli diyemeyeceğimiz bir eminlikte çıkıyordu. Sanki halledilemeyecek hiçbir şeyin olmadığını düşündüren ve güvende hissetmeni sağlayan bir sakinlikle konuşuyordu.
Gecenin ortasında odam karanlığa gömülmüşken bir uçağın çıkıp korkunç bir şeye sebep olmasını diler gibi pencereden bakıyordum. Başkalarına değil tabii ki, bana olmasını diliyordum.