Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen
hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla
sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki, onu
kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz
tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim.
"Demek ki insanlar birbirine ancak muayyen bir hadde
kadar yaklaşabiliyorlar ve ondan sonra, daha fazla
sokulmak için atılan her adım daha çok uzaklaştırıyor.
...
Mevcut olmayan bir şeye malik olalım derken mevcut
olanları kaybettik.."