Bugünlerde teğmen, defterine,”Ölümü bile göze almıştım” diye yazıyordu. “Çünkü onsuz yaşayamıyor, nefes alamıyordum. Bu durumda iki yol kalıyordu bana. Ya intihar edip bu azaptan kurtulacak ya da Handan’a kavuşmak için her türlü aşağılanmayı kabul edecektim. İkinci yolu seçtim.”
Zengin olmak, daha güzel bir yaşam sürmek, çevreden saygı görmek; bunların hepsi hoş şeyler, herkes bunu başarmak ister ama böylesine büyük bir ihtiras,gençlere özgü bir tutku olmalı.