B.
@berin_lia
24 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kitap, Dex ve Em'in hayat hikayesini anlatıyor bence. Sadece aşk romanı olarak niteleyrmeyiz gibi. Bir hikayenin hem erkek hem de kadın açısından değerlendirilmesi hoştu. Her yılın bir günü buluşarak hayatlarında olup biteni birbirlerine anlatıyorlar. İkisi de hayatta çok farklı yollar çiziyor ve ikisinin de karakter gelişimi ona göre şekilleniyor. Dexter karakterinden soğuduğum çok zaman oldu gerçekten Emma yı hiç haketmedi, hiç bir konuda. Yani beni senden kurtardın dediği kısımlara, Allahım nolur dedim ama işte. Bunu söylemeseydim içimde kalırdı. Öyle çok büyük beklentiler ile okumadım kitabı, bence sizde çok beklentiye girmeyin. Normal durağan, sonu biraz pişmanlık duygusu hissettiren, sıradan iki insanın hayatını anlatan bir kitap. Pişmanlık duygusu da bana kalırsa aslında yapmak istediğimiz herhangi bir şey için geç kalmamamız, belli bir zamanı kaçırdığın an yetişmek için ya da geç kaldım keşke şöyle olsaydı gibi düşünceler ile dolup taşıyor insan. Genel açıdan hoş bir kitaptı.
Reklam
Kitabı okurken kendiniz ile olan ilişkinizi gözden geçirmeden edemiyorsunuz. Her açıdan kitap size çok farklı pencereler sunuyor. İyi olanın iyi, kötü olanın kötü olmayabileceğine değiniliyor kitapta. Buradaki felsefik yaklaşık ile kendinizi çok fazla sorgulamaya ve etrafa bakışınız değişmeye başlıyorsunuz. Aslında bu olay örgüleri ile yazarın dini-felsefik bir metafor kurguladığını düşünüyorum. Kesinlikle okumalısınız her açıdan güzel ve benim için çok özel bir kitap oldu kendileri. Kısaca şu alıntı ile bitiriyorum ve herkese de tavsiye ediyorum. İyi okumalar :)
"It was a poisonous book.The heavy odour of incense seemed to cling about its pages and to trouble the brain. The mere cadence of the sentences, the subtle monotony of their music, so full as it was of complex refrains and movements elaborately repeated, produced in the mind of the lad, as he passed from chapter to chapter, a form of reverie, a malady of dreaming, that made him unconscious of the falling day and creeping shadows."
" Zehirli bir kitaptı; sayfalarına ağır bir tütsü kokusu sinmişçesine insanın beynini bulandırıyordu. Sayfalar ilerledikçe cümlelerin temposu, kitabın müziğinin o incelikli tekdüzeliği, karmaşık ve
detaylı anlatımların tekrarlanışı genç adamın zihnini ele geçiriyor, onu hastalıklı bir hayale daldırıp batan güneşi, içeri süzülen gölgeleri fark etmesine engel oluyordu."
The Picture of Dorian Gray
The Picture of Dorian Gray
Derin bir nefes alıp geldim resmenn
Öncelikle yazılan tüm karakterler efsane cidden seriyi baştan sona okurken insan hangi karakteri sevsin, hangisine saygı duysun bilemiyor.
Altıncı kitabın sonu ile Aelin esir düşmüştü, kitap bu olay örgüsü ile başlıyor. İlk yarısı diyebileceğimiz kısmın çoğu Rowan ve takımının Aelin'ni kurtarma kısmına odaklanıyor. Burada Rowan'nın o içsel çöküşünü yazar çok güzel bahsetmiş. Ben Rowan a hayranım cidden Adam her şartta, her koşulda bir yolunu bulup sevdiği kız için herşeyi yapıyor. Aelin ve ikisi için beni en çok etkileyen kısımlar zaten "Birlikte" denilen kısımlar oldu. Kurtarıldıktan sonra Aelin'a zaman tanıması, onun çektiği acıları anlamaya çalışması çok ince bir şekilde işlenmiş. Aelin işgence görürken yanında bulunan meşur kurdunuz, Fenrys 'e ile aralarında ki bağ beni çok etkiledi. Birbirleri ile iletişim şekilleri bize o bağı çok güzel yanse ettirmiş Sarah.
Lorcan ve Elide benim sevdiğim çiftlerden oldu cidden. Lorcan' nın olaylardan sonraki pişmanlığı ve yaptığı herşeyi aslında kendisini Elide 'ya kanıtlamak için yapması çok tatlıydı. Kim bilebilirdi ki bir dağ ayısı olan Lorcan'ı küçük bir kız ehlileştirecek dkkdkdk. Elide 'nin zekası ile yaptıklarını okurken keyif aldım.
Kitabın kurtarılma kısmından sonra asıl konumuz olan savaş daha da ön plana çıkıyor. Kitapta savaşın her adımı yavaş yavaş ilerleyerek bahsediliyor. Okurken baya savaşın içinde buluyorsunuz kendinizi. Bu konuda beni rahatsız eden hem çok fazla savaş sahnesi görmekten artık bıkmış gibi olmam yani okurken evet keyif alıyorum merak ediyorum ama bazı kısımları sıktı açıkçası, hem de herkesin bir araya gelmesi çok uzun sürdü yani en son kalemiz düştü düşecek yazık yavrum Aedion elinden ne geldiyse didinip çabalayıp yapmaya çalışıyor ama bunlarda tık yokmuş
