Berke
@berkaslan
56 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Birçok kadın, feminist düşünceyle ilişki kuruyor, özgürleşmeyi seçiyor, ancak ataerkil erkeklere ekonomik anlamda bağlılar. Onlardan ayrılmaları tamamen imkânsız olmasa da zor. Bugün birçok kadın, hareket ilk başladığında ancak bir kısmımızın bildiği bir şeyi, çalışmanın bizi illa özgürleştirmeyeceğini biliyor. Ancak bu durum, kadının özgürleşmesi için ekonomik anlamda kendine yeterli hale gelmesinin gerekli olduğu gerçekliğini değiştirmiyor.
Sayfa 66
Reklam
Ulusaşırı feminizmler (sahte ırk/toplumsal cinsiyet sınırlarının ve sahte bir şekilde inşa edilen "öteki"nîn reddedilmesi), erkekçi milliyetçiliğe, devletçi komünizmin çarpıtmalarına ve "serbest" pazar küreselleşmesine karşı büyük bir meydan okumadır. Bu, kuzey/batı ve güney/doğu diyaloğu ve onun ötesinde tanımlanan bireysel farklılıkları, özgürlükleri ve eşitliği tanıyan bir feminizmdir.
Sayfa 64 - Zillah Eisenstein, Nefretler: 21. Yüzyılda Irka ve Cinsiyete Bulanmış Çatışmalar
Zorla gerçekleştirilen kadın sünneti, Tayland'daki seks kulüpleri, Afrika, Hindistan, Ortadoğu ve Avrupa'daki kadınların peçeyle örtünmeleri, Çin'deki kız çocuklarının öldürülmeleri gibi küresel meseleler önemini hâlâ koruyor. Fakat Batı'daki bazı feminist kadınlar, hâlâ feminist düşünce ve pratiği sömürgecilikten kurtarmaya çalışıyor ki bu meseleler Batı emperyalizmini yeniden canlandırmayacak biçimde ele alınabilsin.
Sayfa 62
Puan vermedi·80 syf.·
2025 7. kitabı
Corcuff'un özgürlükçü sosyal demokrasisi bize ahlaken oldukça "iyi" görünse de, reformist ve liberal yapısıyla hala kapitalist sistemi devam ettirmeye meyillidir. Ki önerilen sistemin sürerliğini dünyada Nordik ülkelerde de, Avrupa'da gördüğümüz üzere aslında yine ucuz emek ithali, hammadde sömürüsü, göçmen emeği ve ticaret fazlası ila küresel yatırım oluşturuyor. Tabii coğrafya olarak da, doğal kaynak olarak da avantajlı topraklardaysanız; bu süregelen sistem için bal-kaymak görevi görüyor. Öneri güzel olsa da, sistemin üst-alt ilişkisi oluşturmasından kaynaklı olarak refah düzeyine nüfusundan dolayı yahut başka bir nedenden dolayı erişemeyecek ülkeler, toplumlar olacaktır. "Alternatif-küreselleşme" kavramıyla bunu aşmaya çalışan Corcuff bence oldukça kırılgan bir yapı ortaya koyduğunun kendisi de farkında ki, bu kavram üzerine fazla kafa yormamış.
Bu galaksi içinde toplum bilimleri tarafında üretilen bilgiler ile siyaset felsefesinin arayışları arasında, özellikle ben ve biz, bireysellik ve dayanışma, kişisel tekillik ve kolektif kerteriz noktaları arasındaki ilişkiler çerçevesinde geçişleri savunuyorum. Yeni, radikal ve pragmatik sol, neoliberalizmi yalnızca (eski "kolektivizm" gibi) dağılmış kolektif dayanışmalar adına değil, aynı zamanda özgürlükçü ve Marxçıl bir esinle, etkinliklerin piyasayla ölçülmesinin meydana getirdiği tahakküm altında ezilen bireysel tekillik adına da eleştirebilmelidir. Yeni sol bireyci bir toplumda toplumsal dönüşümleri yalnızca kolektif hareketlenmelerden bekleyemez, her bireyin kendi üzerinde çalışmasını da sağlamalıdır. "Post-modern" kültürün narsistik aşırılıkları karşısında, her bireyin nasıl başkalarıyla ilişkilerinden oluştuğunu, dünyada yönünü belirlemek için kolektif olarak imal edilmiş pusulalara (onlara karşı durduğunda bile) ne borçlu olduğunu, kurumlardan aldığı ve özgürlük marjlarını destekleyen güvenceleri hatırlatmalı ki, bireyselliğimizin kolektif malzemeleri daha da çok üstlenilebilsin.
Sayfa 69 - 70
