Berk Karademir
@berkorek
Her zaman analojik düşün, empati yap, hayatını sev.
open.spotify.com/user/2162me3a3l...
Iztech -
Кърджали, 2000
295 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
SadeceEdebiyat
Sen el perçem bir kızsın,
güzelsin de amenna...
yahut sırça köşk gibi sevdan,
adam ruhu yaralayan.
eksik geçen kendine
veyahut kendine beş var,
bilemedin on dakikaya,
ruhumu kanatmaya,
mecbursun.
bir gözü üstümde bir şey var,
nasıl anlatılır ki?
bir sözü üstümde
bir söz var,
nasıl söylenir bilmem.
siyahın orda kırmızı,
ruhumun yabancısı
alacasına bir renk var.
Mecburum söylemeye
Neolur kızma sözlerime:
Sen el perçem bir kızsın
Güzelsin de amenna...
Berk Karademir
Berk Karademir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ne olduysa dün gece oldu bana
Ege deniziyle birkaç kelamdan sonra
Ayın şavkı ve yıldızlar eşlik etti bize
Kuşların cıvıltısıyla renklendi Balıkesirim."
Fakat bir şey eksikti bu tabloda,
galiba bendim o...
Sesim yankılanmaz olduğunda anlamıştım eksikliğimi sularımda.
Hani insanı içine alırmış ya sonsuz derya. Benimde sesimi alıp, yutmuştu.
Sayısızca iç ürpertisi yaşadım, durdum.
Ben bunların hepsini sadece sana yordum.
Balıkların, bir de denizcinin sesini duydum
sonrasında:
-Evine git artık evlat.
O sırada bir balık tam önümden atladı.
Sonra döndü maviliğine.
"Mazur görsene bir kere beni" dedim, denizciye.
Hem dayandığım onca taşa ve kuma
Çok ayıp olmaz mı sonra?
"Ben hem maviyim hem de kurşuni
Hem denizim hem alacasına tanyeli
Ben bütün renkleriyim bu tablonun
Hem eksiğim hem de afaki..."
Geldi, oturdu yanı başıma.
Elinde yakut kırmızısı bi' bira
ve az önce içlendiğim denizin kokusuyla.
"Bir şey der" dedim, ama demedi.
Tam o sırada bir balık daha atladı.
İsimsizEdebiyat
Sular taşlarla sevişirdi
Akşamüstü karanlığı
Gecenin koynundayken
Yüreğime dolardı
Mahru bakışlı kadının gözleri
Bi' pazar ertesi kırılganlığıyla
Yanaşırdı rüzgar görmeyen sularıma
Ay uzaktaydı bilmezdi
Fakat ben bilirdim.
Berk Karademir
Berk KarademirHanım mı bekler burada bu geçkinler, bilmem. Ellisinden ölümüne bir ince belliyle hayat geçirende nemelazım akıl aramak doğru mudur? Onları her gördüğümde beni içlerine sıkıca saran bu duygu; çocuklarını, torunlarını okutmamdan mı kaynaklanıyor yoksa? Evet sorularım var. Bir çoğu halihazırda kelamlarıma dökülüyor ve bi' o kadarı da beynimde tecelli ediyor. Ya ben de onlardan biriysem peki. Sadece dünyaya sınırlamışsam kendimi. Bilmiyorum ama epey doldum artık.
Dün Seyfo Dayı'nın torununu okuldaki kiremitleri sökerken yakaladım. İnsan anlam veremiyor bazı şeylere, be mübarek söktünde ne yapacaksın onları? Çektim kenara, kızmadım önce, dedim oğlum neden söküyorsun kiremitleri? Ağzından tek bir kelime anlamıyorum sıpanın. Sadece kuru sessizlik.
Çocuk yetiştirmek başlı başına zor iş. Taşra bir ildeki, adına daha gelmeden önce öğrendiğim bu kasabada iki öğretmenden biriyim. Başta zorlanırsın ama sonra seversin dediler, sevemedim...Her neyse bizim sıpayı biraz daha zorlayınca aldım ağzından lafı. İtine ev yapacakmış. Ama nasıl mahsun söylerken görmeniz lazım. Kızmadım, kızamazdım ona. İnsan bu yaşta eğiliyor bilirsiniz. Anasını babasını akşamdan akşama gören bu çocuklar bizleri ana baba eyliyor artık. Her yaptıklarımızı da kopyalıyorlar. Geleceğin şeytanlarını da, meleklerini de bizler eğitiyoruz.
Berk Karademir
Berk Karademir