Acımak..kitabın her sayfasını çevirdiğinizde bu duyguyu yaşıyorsunuz.Kitap,beni çok etkiledi.Günümüz toplumumuza ışık tutan,ders çıkarılması gereken,ne hayatlarından var olduğunu,belki en yakımızda şahit olduğumuz şeyleri hatırladık.Okurken kendi babamla olan ilişkim aklıma geldi üzerine uzunca düşündüm. Ön yargının kötülüğünü bir kez daha hissettim.Her ne olursa olsun bir insan ne kadar kötü görünürse görünsün ona her zaman diğer taraftan da bakmamı sağlayacak.Kitabın son sayfalarında kendimi fazla kitaba kaptırmam, gözlerim hafiften dolmadı desem yalan olur,iyi ki var olmuş Reşat Nuri.. ve iyi ki hala okuyoruz onun eserlerini..