"Yürüyorum; ama çirkefe, rezilliğe mi, yoksa aydınlığa, sevince mi gittiğimi bilmiyorum. Bütün felaket bunda. Zaten bu dünyada muamma olmayan ne var ki!"
"Ömrüm boyunca inanarak yaşadım, ya ölünce hiçbir şey bulamazsam; bir yazarın dediği gibi, "sadece mezarımda dulavratotları biterse..." korkunç değil mi?"
Her Agatha Christie kitabı bitirdiğimde bir sonrakine ne zaman başlayabilirim heyecanı yaşıyorum. Çünkü hikayelerinin sonlarını öyle ustalıkla ve sürpriz bir şekilde bağlıyor ki, kitap bittiğinde tabiri caizse tadı damağımda kalıyor. Okuduğum en iyi Agatha Christie kitaplarından biriydi bu. Başta katili tahmin ettim ama "oraya nasıl bağlayacak ki yok artık" diyip peşini bıraktım. Iyiki de bırakmışım yoksa sonunda bu kadar şaşıramazdım herhalde. Hercule Poirot yine kazandı, Agatha Christie yine bizi kandırdı...