Berraoz
@berraozt
Kaldırım ressamı ile konuşmaAlıntı
"Yıldızlar konusunda epeyce şey biliyorsun galiba," dedim.
"Çok fazla değil ama biraz bilirim. Göktaşı konusunda yazdıklarım sayesinde Krallık Astronomi Derneği'nden iki kere teşekkür mektubu aldım.
Zaman zaman gece dışarı çıkar, göktaşlarını gözlerim. Yıldızlar bedava gösteri gibidir. Gözünü kullanmaya para istemezler."
Sayfa 191 - Venedik yayınları
Paris'te bir porsiyon et için, farz edelim ki on franktan fazla para ödediniz, etin parmakların gazabına uğramış olduğundan emin olabilirsiniz. Çok ucuz lokantalarda durum farklıdır, oralarda yemekle ilgili böyle sıkıntılar olmaz; eti tavadan çatalla alıp dokunmadan tabağa fırlatırlar. Kabaca söylemek gerekirse, bir yiyecek için ne kadar çok para öderseniz, o kadar çok ter ve tükürük yemek zorunda kalırsınız.
Sayfa 93 - Venedik yayınları
Yoğun iş saatlerinde bütün personel çok sinirli olur ve çılgınlarca küfreder. Böyle zamanlarda otelde Foutre fiilini dışında neredeyse başka hiçbir fiil duyamazsınız.
Ekmek bölümünde on altı yaşındaki kızın bir arabacıyı mağlup edecek küfürler ettiğini hatırlıyorum. (Hamlet, bulaşıkçı gibi küfretmek demiyor muydu? Sanırım, Shakespeare bulaşıkçıları çalışırken izlemiş.)
Ama aklımızı kaybedecek noktayı geçerek zamanımızı boşa harcayamazdık. Dört saatlik işi iki saate sığdırmak için birbirimizi teşvik ediyorduk sadece!
Sayfa 87 - Venedik yayınları
Beşi çeyrek geçe otele geri dönüyorduk. Altı buçuğa kadar sipariş gelmezdi ve o süreyi çatal kaşık takımlarını parlatarak, kahve kaplarını temizleyerek ve diğer işleri yaparak geçiriyorduk. Daha sonra, günün en büyük hengâmesi, akşam yemeği başlardı. Şu akşam yemeği saatini tasvir edebilmek için bir süreliğine Emilie Zola olabilmek isterdim.
Sayfa 74 - Venedik yayınları
Bulaşıkçı ahlakı konusunda aldığım ilk ders oldu bu. Daha sonra vicdan azabı çekmenin ne kadar aptalca olduğunu anladım çünkü büyük oteller çalışanlarına karşı oldukça acımasızdı. İşlerinin gereğine göre adam alıp adam çıkarırlar. İşin gerektirdiği şekilde insanları işe alıp işten çıkarıyorlardı ve turist mevsimi bitince, personellerinin yüzde onuna veya daha fazlasına yol veriyorlardı. Ancak bunu yaparken hiç zorluk çekmezlerdi çünkü Paris, işten atılmış otel işçisiyle doludur.
Sayfa 68 - Venedik Yayınları