Berre Gündoğdu

Sokakta koltuğunun altında kitapla yürümek müthiş hoşuna gidiyordu.Geçen yüzyılda zarif bir baston,şık beyler için ne anlam ve önem taşıyorsa,Teresa için de kitap aynı şeydi.Onu başkalarından farklı kılıyordu.
Reklam
Onu ötekilerin üzerine çıkaran bir şey daha vardı;masasında açık bir kitap duruyordu.O lokantada masasında kitap okuyan tek kişi olmamıştı bundan önce.Tereza’nın gözünde kitaplar gizli bir kardeşlik bağının işaretleriydi.
On dokuzuncu yüzyil romantizm nefreti,Caliban’in aynada kendini görmedigi zamanki öfkesidir.
Bugünlerde hepimiz o kadar meteliksiziz ki verebilecegimiz tek güzel sey iltifatlar.Bir tek onlara gücümüz yetiyor.
Hepimiz çukurdayiz ama bazilarimiz yildizlara bakiyor.
Reklam