Mini *spoiler
Kitabın başında da arkasında da "okumayın" yazıyor. Keşke kulak assaydım diyorum, ama okuduğum için pişman da değilim.
Chuck Palahniuk'un eserleri edebiyat dünyasının deepwebi olabilir.
Ancak yol uzun ve belki sonsuz olsa da, tek bir yaşamdan daha bıktırıcı olamaz. Zira ölümle birlikte hafızamızı, yaşlılığımızı ve bitkinliğimizi geride bırakıyoruz. Onu artık bitimsiz bir yaşamdaki tek ve açıklanamaz kırılma olarak değil, tekamülün sürekli tekrar eden ritmi; kaçınılmaz, doğal ve bir uyku kadar esirgeyici bir şey olarak gördüğümüzde, ölüm de şüphesiz yeni ve daha derin bir anlama kavuşacaktır. Gençliği sadece öğle vakti gün doğumunu geride bıraktığımız gibi geride bırakmış bulunuyoruz. Her ikisi de geri dönecek ve eskimeyeceklerdir.