berries
@berries4
Okumak umurumdadır.
Sahip olduğumuz telefonların ve bu telefonlarda çalışan programların dünya üstündeki en zeki insanlar tarafından mahsus dikkatimizi alabildiğine çekip bırakmayacak şekilde tasarlandığını öğretti bana Tristan.
Reklam
iPhone'u icat eden isimlerden Tony Fadell ise şöyle demiş: "Dünyaya ne getirdik böyle diye düşünerek soğuk terler içinde uyanıyorum bazen." İnsanların beyinlerini patlatıp yeniden programlayabilen bir nükleer bombanın yapımına yardımcı olduğu endişesi içinde olduğunu belirtmiş
Kim bilir nerede hangi düşüncelerde, hangi yolda veya hangi ip yumağında bitiş çizgisi? Bırakıp gitmenin verdiği eşsiz huzur ve beyaz ışığı görebilmenin kıymeti kim bilir ne kadar eder göz bebeğinde? Çaresizlik içinde çırpınan zihinken bedenin rahatlığı gerçek bir konfor mudur sahiden? Gerçekten kasvetli havalarda ağladığınız gibi ağlamıyor musunuz Güneş tepedeyken de? Bir tutam merhemet dilenen tüm yakınlıkları görmezden gelmeyi içi alır mı insanın uykuda ve uyanıkken? Gark olduğu karanlıktan beslenmek nasıl bir zehir zevkidir, alev alev yanan canı olmadığında seyir zevki de beslenir mi gerçekte? Yol ile ilgili tüm metaforların başında ve sonundayım. Çare bekleyen ve acı çeken, elini uzatan gülümsemek isteyen bir çift göz var sadece. Herkesin yalnızca görebildiği bir çift göz. Darlıkta ve bollukta. Varlıkta, hep var olmakta. Yok olacağı günü vd hiç yaşamamış hissedeceği günü; gün be gün aramakta.
Deneyimlerinizin hatıralara dönüşmesi için zihinsel alan ve enerji gerektiğinden, enerjinizi çok hızlı geçişlere harcadığınızda hatırlama ve öğrenme azalıyor.