Nurten babaoglan
@berruMelek
Bir dünya daha biter...Polisiye
Merhabalaar; bugün sizlere ‘Maeve Kerrigan’ serisinin ikinci kitabı olan ‘Acımasız’ ile geldim. Polisiye gerilim çok severek okuduğum bir tür ve 
Jane Casey’nin kalemini de seviyorum. Kitabı bitirmem tercih sonuçlarını bekleme heyecanım yüzünden biraz uzun sürdü ama olsun :)
Olaylar başkarakterimiz ve dedektifimiz Maeve Kerrigan’ın hayatı ile kaldığı yerden devam ediyor. Bu kitabımız da konumuz pedofili adı altında ki cinayetler…
Olay örgüsü ve kitap sizi öyle bir içine çekiyor ki ne ara sayfalar akıp itmiş farkında bile olmuyorsunuz. Zaman zaman ‘Gerçekten bazı insanlar ölmeli miydi? Suçsuz yere mi öldüler? Adalet yerini buldu mu?’ gibi sorular ile boğulurken buluyorsunuz kendinizi. Toplumda çok kötü suçlar işlemiş olan insanlar adalete mi teslim edilmeli yoksa bir takım seri katiller ya da hırsını alamayan insanlar tarafından öldürülmeli mi? Ya da adalet sisteminin verdiği cezalar az geliyor diye başka yollarda adalet mi aranmalı? Gerçekten zor sorular bunlar.
Kendi mesleğimden örnek vermek istiyorum. Bir tecavüz suçlusuna hemşire olarak bakım vermemiz gerektiğinde kaçmalı mıyız yoksa işlemleri acılı bir şekilde, nefret dolu gözlerle mi yapmalıyız? Aslında onun da bir sağlık hakkı var bunu unutuyoruz. Sağlık etiği ve sağlık ahlakı gereği o hastayı hiçbir hastadan ayırt etmeden bakımını yapmalıyız. Bu kitapta da aynı şeyi polis ile entegre edebiliriz. Bir polis yakaladığı suçluyu tecavüz suçlusu da olsa kötü bir davranış ile mi karşılamalı yoksa iş ahlakı gereği gerekeni mi yapmalı? Ya da seri katiller tarafından öldürülmüş bir tecavüz suçlusunun arkasından ‘’iyi ki de öldürüldü’’ mü demeli yoksa seri katillere gerek kalmadan o tecavüz suçlusunun adaletin ellerine bırakılması gerektiğini mi savunmalı? Kitap bize bu düşünceler ile geliyor.
Benim kendi düşüncem; hiçbir
Jane Casey’nin kalemini de seviyorum. Kitabı bitirmem tercih sonuçlarını bekleme heyecanım yüzünden biraz uzun sürdü ama olsun :)
Olaylar başkarakterimiz ve dedektifimiz Maeve Kerrigan’ın hayatı ile kaldığı yerden devam ediyor. Bu kitabımız da konumuz pedofili adı altında ki cinayetler…
Olay örgüsü ve kitap sizi öyle bir içine çekiyor ki ne ara sayfalar akıp itmiş farkında bile olmuyorsunuz. Zaman zaman ‘Gerçekten bazı insanlar ölmeli miydi? Suçsuz yere mi öldüler? Adalet yerini buldu mu?’ gibi sorular ile boğulurken buluyorsunuz kendinizi. Toplumda çok kötü suçlar işlemiş olan insanlar adalete mi teslim edilmeli yoksa bir takım seri katiller ya da hırsını alamayan insanlar tarafından öldürülmeli mi? Ya da adalet sisteminin verdiği cezalar az geliyor diye başka yollarda adalet mi aranmalı? Gerçekten zor sorular bunlar.
Kendi mesleğimden örnek vermek istiyorum. Bir tecavüz suçlusuna hemşire olarak bakım vermemiz gerektiğinde kaçmalı mıyız yoksa işlemleri acılı bir şekilde, nefret dolu gözlerle mi yapmalıyız? Aslında onun da bir sağlık hakkı var bunu unutuyoruz. Sağlık etiği ve sağlık ahlakı gereği o hastayı hiçbir hastadan ayırt etmeden bakımını yapmalıyız. Bu kitapta da aynı şeyi polis ile entegre edebiliriz. Bir polis yakaladığı suçluyu tecavüz suçlusu da olsa kötü bir davranış ile mi karşılamalı yoksa iş ahlakı gereği gerekeni mi yapmalı? Ya da seri katiller tarafından öldürülmüş bir tecavüz suçlusunun arkasından ‘’iyi ki de öldürüldü’’ mü demeli yoksa seri katillere gerek kalmadan o tecavüz suçlusunun adaletin ellerine bırakılması gerektiğini mi savunmalı? Kitap bize bu düşünceler ile geliyor.
Benim kendi düşüncem; hiçbirNurten babaoglan
Yorumunuz çok güzel, bişey sorabilrmiyim acaba bu yazarın kitapları kaç yaşiçin uygundur. Kızımpolisiye cinayet romanlarını okumak istiyo da ortaokul öğrencisi kendisi...