Birini suçlayarak onun kendiyle yüzleşmesini beklemenin mümkün olmadığına inanıyorum. Suçlamanın olduğu yerde savunma vardır çünkü. Yıllarca suçlanmışsak bir de, kendimizi korumak için yanıbaşımızda hazır tuttuğumuz gardımızı daha söylenenleri duymadan çıkarıveririz. Hz. Yunus'a (a.s.) "Şüphesiz ben nefsime zulmettim." dedirten de, Hz. Yusuf (a.s.) "Ben nefsimi temize çıkartacak değilim." duasını ettiren de Allah'ın onları suçlamaması bence. Suçlama olmadığında vicdan çok daha kolay ortaya çıkıyor ve insanın kendi yanlışını kendinin görmesi kolaylaşıyor. Cümlelerimizden suçlayıcı olanları çıkartırsak geriye kalanlar gerçek bir iletişim için ne kadar yeterli o zaman daha net görmeye başlarız.