"altıncılıkta benimle beraber olacaksın. yalnız olmayacağım. eğer başarısız olacaksam, en azından beraber olacağız." diye fısıldarken tuhaf bir his vücudumda dolanıyordu.
sanki... sanki rahatlama gibi hissettiriyordu. kabullenme gibi. hayatımda hissettiğim en iyi ikinci şeydi.
bu aptalı ve ailemi sevmekten sonraki ikinci şeydi.