betül

NOT: Ölen her kadın için bir şiir yazdım. Onları Muc'a evin karşılığında verdim Çok ucuza. Artık bütün üzgün oluşlarımın adı: ANNE!
Reklam
neşeli bir şehre benzerdi senin sesin.
sevgili anneciğim, binlerce kez açıldım, binlerce kez kapandım yokluğunda kocaman bir dağ lalesi gibi
dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü ipince bir su gibi sızıyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün
dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük yaşamak neleri öğretiyor, düşünüyorum okuduğum bütün kitaplar paramparça çıkıp dolaşıyorum akşamüstleri birbaşıma bir uçtan bir uca yalnızlıklar oluyor kent
Reklam