Sesi deminki gibi haşin, kaba, inatçı değildi; şimdi yumuşak, utangaç bir titremesi vardı, hatta o derece utangaçtı ki, ben bile utanıp, kendimi ona karşı suçlu hissettim.
Şefkat dolu bir merakla:
-Ben ne diye? diye sordum.
-Siz şey...
-Ne?
-Siz şey... Kitap gibi konuşuyorsunuz.
Benim derdim de bu işte; bir şeyim kaybolunca hiç umursamıyorum;küçükken annem buna çok kızardı. Bazı herifler kaybettikleri bir şeyin peşinde günlerce koşuştururlar. Kaybedince üzüleceğim bir şey olmadı hiç. Biraz ödlek olmamın nedeni de bu belki.
Türkiye Bizans mirasını katletmedi. Asıl Osmanlı mirasına karşı hoyrat davrandı. Bu hoyratlıkta keskin ideolojilerin payından çok, toplumuzun has tarihi mirasa karşı dikkatsizlik ve kadir bilmez tavır büyük rol oynar.