Yaktın ey ateş-zen-i aram yanmış gönlümü
Nev-heves kıldın şu kendinden usanmış gönlümü
Ey huzur ve rahat yakıcı güzel, yanmış gönlümü yaktın/ şu kendinden usanmış gönlümü heveslenir kıldın.
Dilediğini yap bana, ama benim hakikatime asla dokunamayacaksın. Kanımı akıt, vücudumu yak istersen, ama ruhumu ne incitebilir ne de öldürebilirsin. Elimi ayağımı zincirle istersen, karanlık zindanlara indir beni, ama düşünceme asla zincir vuramazsın. Çünkü o, uçsuz bucaksız göklerde dalgalanan rüzgar gibi özgürdür.