Gerçekten çok güzel bir kitap. Aborjinlerin anlatıldığı bir roman. İçerisindeki olaylar dünyada çok az kişinin yaşayabileceği türden. Halen daha acaba bu kadın gerçekten bunları yaşamış mı yoksa takdir edilesi bir hayal gücüyle mi oluşturmuş bu kitabı diye düşünüyorum. Aborjinleri ilk kez bu kitapla tanıdım. Çok istediğim, moderniteden uzak, tamamen doğal bir yaşam tarzı işte bu dedim. Tabi bu kadar da doğal beklemiyordum ama zannediyorum ki şu anki monoton yaşamımızdan daha güzeldir.
Kısacası kitap çok güzel herkese tavsiye ediyorum.
Gerçek insanlar, sesin var oluş nedeni olarak konuşmayı görmezler. Konuşmak, yürek ve akılla yapılır. Ses+ konuşma amaçlı kullanıldığı zaman ortaya dökülenler boş sözlerdir ruhsal içerikli olamazlar. Ses şarkı söyleme, kutlama yapma ve şifa vermeye yarar.
Bu çocuk oyuncakla oynamış ve eğlencenin anısını belleğine kazımıştır, böylece öğrenmiştir ki, arzulanan şey mutluluğun heyecanıdır, nesnenin kendisi değil.
Elif Şafak'ın okuduğum ilk kitabı. Aynı zamanda okuduğum ilk deneme kitabı. Bu kitapta genel olarak Türkiye'nin sorunları üzerinde durulmuş. Tespitler tavsiyeler hem günümüze hem geçmişe hitaben yazılmış. Her türlü sorun anlatılmış. En beğendiğim yönü ise sorunlara bir siyasetçi gibi yaklaşılmaması. Kendi tabiriyle araftaki birinin bakış açısıyla yazılmış bir kitap.