"Hep kötü olaylar, can sıkıcı yaşantılar tekrarlanıyordu.
Güzellikler, bir kere görünüp kayboluyordu."
Reklam
Ben sana; "Gel beraber mükemmel bir çift olalım, hiç ayrılmayalım, herkes bizi kıskansın." demiyorum ki.
Gel diyorum beraber insanları boşvererek şarkı söyleyelim diyorum, dört dörtlük söyleyelim de demiyorum ki, bilmediğimiz yerleri sallarız Allah ne verdiyse.
Ben sana gel beraber yemek yapalım, mükemmel kekler pişirelim demiyorum ki mahvedelim; yemeği de mutfağı da ama yiyelim yine de biz yaptık diye.
Sonra gel harika bir hayatımız olsun demiyorum ki kavga edelim, ayrılalım. Aşkı kuvvetlendiren ayrılıklar değil midir zaten? İşte, olsun sıkıcı bir beraberlik olmasın kavga da olsun arada.
Beraber kitap okuyalım, kültürlü iki çift olalım demiyorum ki ben sana.
Gel diyorum, beğendiğimiz kitapları alalım kültürlü olmak mı? Boşver zevkimize uygun okuyalım sadece beraber okuyalım diyorum. Sonra ben sana romantik akşam yemekleri yiyelim, bana çiçekler al demiyorum ki.
Gel diyorum, söyleyelim bir çiğ köfte, yiyelim beraber.
Sonra ben sana karda güzel fotoğraflar çektirelim, kıskandıralım insanları demiyorum ki. Gel diyorum al şu kar topunu fırlatalım beraber milletin kafasına. Sonra diyorum gezelim kaykayla, basketbol maçı yapalım beraber. Ben demiyorum ki sana; Mükemmel bir çift olalım, kusursuz, harika anlaşalım ben sana mükemmel bir erkek ol demiyorum ki...
Ben diyorum ki sana; gel benimle hayatını yaşa. Kimsen o ol, değiştirme kendini, doğal olalım.
Ne istiyorsak onu yapalım.
Gel diyorum bak, söylüyorum.
Gel; boşverelim insanları, keyfimize bakalım, mutlu olalım.
Yani kısaca, Şems-i Tebrizi'nin dediği gibi;
"Sen ol da; ister yâr' ol, ister 'yara';
lütfun da başım üstüne, kahrın da...
Uzun süreli kızgın olamadım kimseye. Ne zaman kızsam, ufak bir gülüşe yenildim hep. Bazen uzatılan bir elle bazen de bir sarılmayla geçti kızgınlığım. Ama ömrüm boyunca unutamayacağım ve asla geçmeyeceğini düşündüğüm kırgınlıklarım var.
Ve öyle bir gün gelecek ki, kırılan her parçam en çok kıranlara batacak.
Reklam