Kış güneşi misali
Sandım ama yanıldım.
Azat ettim duygularımı,
Tutsak odamdan çıktım.
Sana dair hislerimi
Bir türlü cümleye sığdıramadım.
Tek bildiğim
Kış güneşiymiş hata…
Unutmak belki de bana kalan en büyük yara.
B.Y
İçimdeki sesler ayyuka çıktı
Habersiz dağları aştı
Ruhum bir bedende sıkışıp kaldı
Yalnızlığımın derinliklerinde
Ateş yakıp gölgemle oynandı
Sorsanız sadece ısınmışlardı...
B.Y
Beyhude laflar ile avut kalbini
Ben delice sevmiştim seni
Karanlık günlerinde geçir vaktini
Güneş yakmasın tenini
Parlasın gözlerinin içi
Ona da bak benim gibi
Bahçemizden topla gülleri
Batmasın dikenleri
Bir masal gibiydi hayalin bende
Savruldum rüzgarınla gecende
Yarım kalan sözler sustu dilimde
Küller kaldı aşkın yerinde ...
B.Y