Betül Aydın
@beto59
Her yolcu evine dönmeli, her hikaye başladığı yerde bitmeli...
Kemal Varol ile tanışma kitabım. Bu tanışmadan çok memnun kaldım. İlk sayfadan son sayfaya kadar alıp götüren, inanılmaz sürükleyici ve anlam yüklü muhteşem bir eser...
Ağıtçılık geleneğinin belki de son kalesi, 50 yıldır düğün dernek yüzü görmeden ölümün peşinde koşan Ağıtçı Kadın'ın hikayesi...
Her ölüden bir hatırayı işlediği rüzgarı teninde hissettiren elbisesi kitabın bana göre en vurucu tasvirlerinden biri. Okurken o elbisenin inceliğini, yükünü bedenimde hissettim.
Her yaktığı ağıtta yıllar önce yitirdiği sevgilisi Heves Ali'yi arayan, onu ağıdına katan Ağıtçı Kadın rüyasında Heves Ali'nin "Ben öldüm, gel ağıdımı yak!" diye kendini çağırdığını görür ve yollara düşer. Konya, Bursa, İstanbul, Erzurum, Arkanya ve Arguvan...
Yolculuk sırasında farklı hayatlara dokunuyoruz. Her şehirde bir cenaze, her şehirde başka bir hikaye... Hikayelerde ise Türkiye'nin kanayan yaralarını en derinden hissediyoruz. Kürtler, Ermeniler, Aleviler ve daha nicesi...
Kemal Varol'un düzyazı ile şiirsel anlatımını buluşturması kitaba harika bir hava katmış. Bazı bölümleri okurken tadı damağımda kaldı. Özellike Yol ve Kursak bölümleri tüylerimi ürpertti. Okumaya doyamadım.
Ağıtçı Kadın'ın yolculuklarını, kafamı bir otobüs camına dayamış yolculuk yaptığımı hissederek okudum. Heves Ali'ye ben de içimi döktüm. Kitabın her sayfasını adeta yaşadım.
Evvel zamandan beri ülkemiz ağıt yakılacak çok şey yaşadı. Daha iyisi gelene kadar Türkiye'nin ağıtçısı da Kemal Varol.
Reklam
Freud - Mutluluğun Mimarı1000Kitap
Sigmund Freud bu kadar yalın bir dille ancak bu kadar iyi ve doğru anlatılabilirdi. Stefan Zweig'ın biyografilerini öneren İlber Ortaylı'ya gönül rahatlığı ile hak veriyorum.
Freud'un yaşadığı dönemi, toplumun riyakar ahlak anlayışını başarıyla anlatan Zweig kitabın devamında ise Freud'un mesleki hayatını ve ideolojisini bölümler halinde açık ve anlaşılır bir şekilde ortaya koymuş.
Psikanaliz her ne kadar zaman ve emek açısından modern dünyada ekonomik olmamakla suçlansa da psikolojiyi bilime ve topluma kazandırdığı, tanıttığı inkar edilemez bir gerçek.
Kitabı okurken Freud'u daha yakından tanıyoruz. Dürüstlüğünü, kendine güvenini, şairane ruhunu ve daha bir çok özelliğini...
Kitabı okuyunca emin olduğum bir gerçek ise; psikanalizin başlı başına bir sanat olduğu... Öyle ki psikanaliz yapmak için yıllarca alınan eğitimlerden ve süpervizyonlardan ziyade doğuştan gelen bir yeteneğe ihtiyaç olduğuna inanıyorum.
Nihayetinde başkalarının ruhunu parçalara bölerken kendi parçalanmışlığımızın farkında olmamız gerek.
İlk Elif Şafak kitabım. Belki de son olur bilemiyorum. Büyük bir beklentiyle başlamıştım kitaba nedense.
Hem şimdi de hem de geçmişte ilerlemesini sevdim kitabın. Başlangıçta olayların yavaş akmasını, karakterleri daha derinden tanımamıza fırsat verdiği için sevmiştim. Ancak koca kitap son 50 sayfaya kadar hiçbir şey anlatmamış meğer. Tüm olaylar son sayfalara adeta sıkıştırılmış." Lafı çok uzattım, kısa keseyim." der gibi.
"Nedir Türkiye'nin sorunu?" diye birkaç dakika düşünülüp "Feminizm, kadın hakları, eşcinsellik, islamiyet, din, terör, vandallık, dış güçler, mafyacılık vs vs hepsini yükle." kıvamında daldan dala atlayan ama özünde her şeyi geçiştiren bir anlatım olmuş.
Sayfalar boyu büyük bir skandal arıyorsunuz ancak sonuna geldiğinizde sabah programından hallice bir olayın içinde buluyorsunuz kendinizi.
Beklentimi karşılamayan bir eser oldu. Belki ilerleyen zamanlarda Elif Şafak'ın başka bir eseriyle yolum kesişir ve ondan farklı bir tat alırım.
