betül
@betsenayy
Şu anda okuduğu kitap
Ama beklemek, deliliğin yavaş yavaş ve önüne geçilemez biçimde yaklaşması, muazzam ölçülerde bir şeyin uçurumdan aşağı düşmekte olduğu hissi, bin parçaya ayrılan düşüncenin verdiği katlanılmaz acı…
Hayat ummaktı.
Hayat her şeydi. Yaşarsa onu tekrar bulabilir, yaşarsa onu tekrar görebilir, yaşarsa ona tekrar kavuşabilirdi.
Cevriye ölümü imkanların en sonuna kadar mübah görmüyordu.
Hiçbir şeyin kalmadığının zannedildiği zamanda bile ümit vardı.
Çünkü hayat sayısız ihtimal ve imkânlar demekti.
Bu yıldızların her biri birimizin yıldızıymış. Ve biz öldüğümüz zaman, onlar gökten kaybolurlarmış. Biz görürüz. Yıldızlar kayar. O zaman bir adam ölürmüş. Her yıldız kayışta bir adam…