Bu başkalarının başına geldiğinde insanın gözüne sınırları belli, içinden çıkılması, üstesinden gelmesi kolay bir olay gibi görünüyor. Oysa kendi başına gelince insan kendini hayal gücünün yakınından bile geçemeyeceği, baş döndürücü bir deneyim karşısında tamamen yapayalnız buluveriyor.
Onun hayatını biçimlendiren bendim. Şimdiyse dışarıdan, uzak bir tanık olarak katılıyordum. Bu tüm annelerin ortak yazgısıdır: Ama bugüne kadar kim bu herkesin ortak yazgısı deyip kendini avutmuştur ki?