anlamakicin
@betullakbult
null
Şu anda okuduğu kitap
Sefiller, küçükken en sevdiğim kitaplardan birisiydi. Tabii o zaman, belki de 200 sayfalık, çocuklar için olan versiyonunu okumuştum. Birden çok kez okumuş, Victor Hugo'nun anlattığı o karanlık yaşamda bulmuştum kendimi defalarca. Bir ekmek çalmanın bir insana ödettiği bedeli, hapisten kaçmaya çalışmalarını, bir piskoposun verdiği dersi okuyordum o zamanlar sadece. Hırsızlık yapmış vicdanlı bir adamın kendini kurtarışını okuyordum.
Şimdi 1700 sayfalık aslını okurken, kitabın sadece bundan ibaret olmadığını gördüm. Hapisten kaçmış bir adamın mahkumiyetin zincirlerini ölene kadar taşıdığını okudum bu kez. Bir insanı sevmesi bile bir bedel ödemesini gerektiriyordu bu forsanın. İki seçeneği vardı çünkü ya sevdiği kişiyi kendinden uzak tutacak ya da onu da bu görünmez zincirlere mahkum edecekti. Ama ne kadar bu görünmez zincirlerden kurtulup gerçek zincirlere vurulmak istese de kendine biçtiği görevler bu zincirlerden kurtulmasına engel olmuştu. Bir bağ kurmuştu küçük öksüz bir yavruyla, ve onu bırakamazdı. Bu yavru muhtaçtı kendisine. Ve kendisi de bu yavruya muhtaçtı. Onu sevmek ve onun tarafından sevilmek bu görünmez mahkûmiyetin karanlığını aydınlatan bir mum görevi görüyordu. Ve bir gün bu yavrunun ona ihtiyacı olmadığını gördü. Kendisi olmadan da mutlu bir hayat sürebilecekti. Cosette'in artık Marius'u vardı. İşte o zaman Jean Valjean görevini tamamlamış bir memur edasıyla istifasını verdi. Bunu yapmanın tüm zorluğuna rağmen. Mahkumiyetinin gölgesini bu melek olarak gördüğü kızın üzerinden çekip, onu güneşe çıkarmak için kendisi karanlıklarda kalmayı seçti. Bu karanlığı seçerken, kendisinin Cosette'in hayatını nasıl aydınlattığını, Marius'u nasıl hayata döndürdüğünü sakladı. Ki bunları bilip onu aydınlık dünyalarına kendi istekleriyle gölge yapmasınlar diye.
Hikaye
Sefiller (Kutulu 2 Cilt Takım)Victor Hugo · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2019105,5bin okunma
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Fahrenheit 451... Yarattığı dünyada kaybolduğunuz, betimlemeleriyle sizi kendinizden geçiren, kitap okurken sizi kitapsız bir dünyanın içine çekmeyi başarabilen enfes bir kitap. Sürükleyici kurgusu kitabı elinizden bırakmayı oldukça zorlaştırırken kitap bittiğinde neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz. (En azından bende böyle oldu.) Ait olduğunuzu hissetmeye başladığınız dünyadan bir anda fırlatılıp atılıyorsunuz. Tekrar okumak istiyorsunuz, sahiplendiğiniz o dünyadan çıkmamak için.
Her ne kadar karanlık bir dünya sunulmuş olsa da, bu dünyayı ve dünyanın bu hale gelişini anlayabiliyor ve kabullenebiliyorsunuz. Televizyon programlarıyla uyutulmuş bu dünyada, bir kadının bir şiirle ne kadar etkilendiğini okurken kendinizi onun yerine koyabiliyorsunuz. Kitabın sonunu okuyucuya bırakan yazar, bize uyanık olanların uyuyanları uyandırabileceği umudunu verirken, çok da heveslendirmiyor bizleri. Gerçekten hala "evet, bu insanlar dünyayı bu durumdan kurtarır" diyemiyorum.
