Hayatımda hiçbir şiir kitabını okurken gözyaşlarımı tutamadığım an olmamıştı. Bu kitap, yüreğimde bir sızı bıraktı. Okudum, ağladım, düşündüm. Herkes soluk alıp veriyor. Peki biz yaşamın hakkını verebiliyor muyuz? Sevdiklerimize ne kadar belli ediyoruz duygularımızı? Geleceğe tutkulu bir şekilde bağlıyken, bugünümüzü nasıl yaşıyoruz? Sadece bir şiir kitabı değildi kanaatimce. Düşündürdü, farkındalık kazandırdı bana.Tekrar tekrar okuyacağıma eminim.
Kalbi güzel, kalemi güzel Şükrü Hocam…
Ömür Hanım, canımın burcu, yeryüzü şarkım,kirpiksiz gülüm, merhametine sığındığım kadın, şahgülüm… Biricik eşine, Hatice’sine böyle sesleniyor Şükrü Erbaş. Sevgili karısı 17 Eylül 2015’te kansere yenik düşüyor maalesef. Madden aramızdan ayrılıyor belki ama eşinin yazdığı şiirlerde can buluyor Hatice Hanım. Ne büyük sevgi, ne güzel bir hayat arkadaşlığı. Ölümü bu kadar sabırsızlıkla bekleyen bir şair gördünüz mü dostlar?
Sevgi ve rahmetle anıyorum Hatice Hanım’ı. Mekanı cennet, ruhu şad olsun…