b
@betulzengiin
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Şu anda okuduğu kitap
•Endişeli İnsanlar
Ben neredeyse okuduğu her kitabı beğenen, onlar arasında ayrım yapamayan biri olarak bu kitabı DELİLER GİBİ beğendiğimi belirtmek istiyorum. Son zamanlarda okuduğum kitaplar arasında en güzeli demek istiyorum ama tabii diğer kitaplara hak geçmeyecekse. Her sayfasını ayrı bir şevkle okudum, bitmesinen korkarak ama aynı zamanda sonunu aşırı merak ederek. Çünkü kitap öyle gizemli geliyor ki bir önceki sayfada öğrendiğiniz şeylerin sonraki sayfada farklı olabileceğini hissettiriyor. Peki ne anlatıyor bu kitap, konusu ne?
Kitap bir banka soygununu konu alıyor ama aslında banka soygunu değil. Bir rehine faciasını konu alıyor ama aslında rehineler rehine değil. Sokakta yanımızdan geçen insanlar tanımadığımız insanlar ama aslında bize yabancı değil. Bildiklerimizin aslında bilmediklerimiz olabileceğini ve doğrularımızın her zaman doğru olmadığını anlatıyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
•Yüzyıllık Yalnızlık
Okuyan herkesin bayıldığı, dillerden düşürmediği o kitapla sonunda tanışmış olmak çok iyi hissettiriyor. Edebiyat hocam 'yüzyıllık yalnızlık yüzyılın romanıdır' derdi. Okumaya başladığımda neden böyle diyor diye düşünürken okudukça nedenini anladığım bir okuma oldu.
Büyülü gerçeklikle kurgulanmış olan eserimizde her isim birbirinin aynısı olduğu için defalarca kitabın başındaki soyağacına bakma ihtiyacı hissetmem kitabın aslında ne kadar güzel kurdulandığını bana gösterdi. Okurken romanın içerisinde yaşamaya başlıyorsunuz ve kitabı elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Buendialar'ın hikayesi için lütfen siz de okuyun, iyi okumalar dilerim.
•Suyun Gazabı
Sevgili Elise Kova. GERÇEKTEN Mİ? Hıçkırarak ağladım neden bunu yaptın, neden bize yine ölümü yaşattın diye. Tam her şey normale dönüyor araları düzeliyor derken taraflardan birinin ölmesi ne kadar can alıcıydı bunu biliyor mu acaba yazarımız?
Canım Baldair, ah Baldair! Sadece abisine ihtiyaç duyan ve ne olduğunu anlayamayacak kadar küçük bir yaşta abisinden mahrum bırakılan canım Baldair. Duymak istediğin tek şey sevildiğindi. Abine söylemek istediğin tek şey onu ne kadar çok sevdiğindi. Oysa sen sebebini anlamadığın bir uzaklaştırma dışında bir şey yaşayamadın abinle. Ona yaklaşabilmek için, o kalın ateşten duvarların içinde abinin sıcacık kalbine erişebilmek için oyunlar oynamak dışında elinden bir şey gelmedi. Çaresizliğini en derinlerimde hissettim ve senin sesin olmak istedim. Her şeyi açık açık dile getirmek istedim. Belki abin sana söylemedi ama ben söyleyeyim, seni seviyorum Baldair.
Ve Victor. Sende bir bit yeniği olduğunu en başta anlamıştım ama Veliaht Prensle beraber büyüdüğün için belki dedim, belki insafa gelir. Nereden bilebilirdim bütün bu süre boyunca arka planda kendi hayallerini gerçeğe dönüştürmek için ecel getireceğini. Yine sağ gösterip sol vurdun Elise Kova.
Uzun zaman üstüne bol bol ağladığım ilk kitaptı. Ağlamanın yanında güleceğimiz güzel günlerimiz olsun, keyifli okumalar.
•Sinekli Bakkal
Sevdiğim bir hocamın üç yıldır her ders saatinde “Sinekli Bakkal’ı okudunuz mu?” sorusunda aldığı “Hayır” cevabı karşısında yüzünde oluşan hayal kırıklığına istinaden yeni yılda ilk olarak Sinekli Bakkalı okumaya karar verdim. Beni her zaman korkutan, okumaktan kaçındığım, önyargılarımın olduğu bir kitaptı. Okuduktan sonra korkularımın da kaçışlarımın da ve hatta önyargılarımın da hayli gereksiz olduğunu anladım. Vaktimin büyük bir bölümünde ders çalıştığım için okumam uzun sürmüş olsa da Sinekli Bakkal Halide Edip Adıvar’ın daha çok romanını okuma isteği uyandıran bir kitap oldu.
Gelelim içeriğine. Ezelden beri alışılagelmiş olan doğu-batı sentezi, alafrangalık, yanlış batılılaşma gibi konular her zaman söylenildiği gibi kitapta vardı lakin işlenişi o kadar kusursuzdu ki yazarımız bu konuları göze soka soka vermek yerine her bir sözcüğe ilmek ilmek işlemişti.
Kitap Sinekli Bakkalın biricik imamının kızı Emine ile başlıyor. Aşırı baskıcı bir ortamda yetişen Emine genç kız çağına geldiğinde bu baskıya daha fazla dayanamayıp, yine aynı mahallede Karagöz oyununda kadın karakteri oynayan Kız Tevfik’e kaçıyor. Tabi Emine’nin bir şartı vardır o da Karagöz oyununu bırakıp bakkallık yapması. Gel zaman git zaman Kız Tevfik ve Emine daha fazla devam edemez ve Emine boşanmak ister. Boşandıktan sonra Tevfik İstanbul’dan sürgün edilir. Boşandıktan sonra Emine hamile olduğunu anlar ve asıl hikayemiz işte böyle başlar. Emine baş karakterimiz olan Rabia’yı dünyaya getirir.
Rabia baskıcı bir dede ve onu asla anlamayan, dedesi kadar höt zöt bir annenin yanında yetişmektedir. Tek bir oyuncağı bile yoktur öyle ki kendine gizlice yaptığı bez bebeği dedesi gördüğünde gözleri önünde ateşe atar. Mutsuz ve yarımdır Rabia. Hep boşluğun dolmasını bekler. Dedesinin medreseye
•Gül Cemiyeti
Genç Elitler serisinin durağan geçen birinci kitabının ardından Gül Cemiyeti tam olarak Marie Lu'ya yakışır bir şekilde her sayfası okuyucuyu içine çekerek kendisine bağlıyor.
Yarattığı yanılsamaların sonucu kendisine halüsinasyon olarak geri dönen Adelina, sonunda görmesi gereken ihanetleri kondurmak istemese bile tüm gerçekliğiyle görmeye başlıyor. Karşılaştığı her ihanetle birlikte içindeki intikam arzusu, hırs ve gücü karşısında korkuya uğrattığı her bir düşmanından aldığı enerjiyle gücüne güç katıyor. Diğer bir taraftan kendi cemiyetini oluşturmaya karar veriyor ve böylece Afsuni isimli şehir efsanesi eliti ve Hançer Cemiyetinden tıpkı kendisi gibi uzaklaştırılan Yağmurcu isimli eliti bularak kız kardeşiyle beraber Gül Cemiyetini kuruyor. İçinde sahip olduğu o güçle bütün dünyaya hüküm sürme isteğinin başında da Malfettolara zulmeden kendi ülkesi Kennetra var.
Uğradığı her bir ihanet, korku, kafa karışıklığı ve karanlık ile aydınlığa duyduğu o karşı konulmaz tezat hislerle Adelina ile bir bütün oldum. Bütün benliğimle herkesi affeden ama affedilmeye en çok ihtiyacı olan Adelina'yı affetmeyen Enzo'ya nefret besledim, yaptığı her şeyi anlayışla karşılayan Afsuni'ye ise zekası ve koca kalbiyle hayran oldum.
Canımı sıkan tek şey ilk kitapta da fazlasıyla olan yazım hataları ve baskıdan kaynaklı bozukluklar oldu. Bir sonraki kitapla görüşmek üzeree
