Betül
@bety12
7 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Psikanaliz temelli kitapları okumak, anlamak genelde zor oluyor. Kusursuz Kadının Peşinde’yi okumak anlamak diğer psikanaliz temelli kitaplara nazaran daha kolay ve keyifliydi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap Mr.Gog’un dünyanın çeşitli yerlerinde geçen acayip ve ilgi çekici anılarını anlatıyor. Her anı 2-3 sayfa sürüyor. Anıların birbiri ile bağlantısı neredeyse hiç olmadığından konsantrasyon zorluğu yaşadım. Bir yerden sonra çok sıkıldım. Ara ara elime alıp okumaktan daha çok zevk alacağımı düşündüğümden yarım bıraktım.
Kitap çocuk yetiştirme kültürümüze haklı eleştiriler sunuyor
olsa da kitabın içindeki bilgilerin ve fikirleri bilimsel açıdan yeterince desteklenmediğini düşünüyorum. Çok fazla Alice Miller alıntısı yapılması beni asıl bu yüzden rahatsız etti. Kaynak çeşitliliği daha fazla olmalıydı. Bilimsel bir bilgi yanlışlanabilir olmalıdır ama kitap boyunca iddia ettiklerine en ufak bir eleştiri sunamamış, konuya farklı bir açıdan bakan bilimsel kaynaklardan bahsedememiş, önermelerini doğru olduğunu kanıtlamak adına manipülatif söylemlerde bulunmuş. Bu da kitaba çok katı bir hava vermiş ki ben de sanıyorum bu yüzden fanatik bir söylemin içindeymiş gibi hissettim. O yüzden kitabı deneme türünde değerlendirmek daha doğru olur sanırım. Öyle değerlendirince de duygusal anlamda içinde bulunduğum kasvetten hoşlanmadığımı söyleyebilirim. Kitap sanki örtük bir biçimde “kendini kötü hissetmek zorundasın” “ mutlu olmamalısın” diyordu. Kitabın adı “iyi aile yoktur” olsa da annelerin yanlış davranışlarına odaklanmış olduğunu gördüm. Eğer bu kitap bir kültür eleştirisiyse ki eleştirilerinde haklı olduğunu düşünüyorum, erkeklerin ve babaların yanlış çocuk yetiştirme kültüründeki rolüne değinilmemiş olması çok büyük bir eksiklik olmuş. Sık sık çocukların aileleri ile konuştuğum bir iş yapıyorum ve yanlış annenin bu kadar yanlış olmasında erkeklerin, babaların çok çok büyük payı var. Ya da toplumun ataerkil oluşunun bunda çok çok büyük payı var. Tüm bunlar gündeme getirilmesinin kesinlikle gerekli olduğuna inandığım konulardan bahsetmiş ve kitabının birçok yerinde çok doğru olduğuna inandığım şeyler söylemiş bu yazarı bir daha okumak istemememe sebep oldu.
Anarşık çok güzel bir Türk filmi tadında; hem hüzünlü hem eğlenceli. Yaşanan bir olay farklı farklı kişilerin gözünden yahut zihninden yansıtılıyor. Bu da kitaba postmodern bir nitelik kazandırıyor sanırım. Postmodern tarzda yazdığını bildiğimiz İhsan Oktay Anar ile beraber güncel politik ve sanatçı kişilere göndermeler yer alıyor.
